Πέτρος Βασιλειάδης: «Η Ορθόδοξη Εκκλησία προβάλλει το όραμα μιας οικουμένης, που θεμελιώνεται στο σύ­νολο των σχέσεων και όχι των δομών»

[πηγή: ΑΥΓΗ/ ΕΝΘΕΜΑΤΑ, 25-11-2012, σελ. 43]

ME THN EΥΚΑΙΡΙΑ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ «Ο ΝΕΟΝΑΖΙΣΤΙΚΟΣ ΠΑΓΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ» ΑΥΡΙΟ ΔΕΥΤΕΡΑ  ΣΤΙΣ 7 (ΑΜΦ. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΥ-ΝΟΜΙΚΗ)

Η Ορθόδοξη Εκκλησία προβάλλει το όραμα μιας οικουμένης, που θεμελιώνεται στο σύ­νολο των σχέσεων και όχι των δομών, το όρα­μα μιας οικουμένης στην οποία όλοι οι άνθρωποι, πάσης φυ­λής και γλώσσας, ο κόσμος των Ορθοδόξων και των ετεροδόξων, των πιστών και των απίστων, θεωρούνται δημιουργήματα του ενός Θεού.

Στη Σύναξη των προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών, η Ορθοδοξία διακηρύσσει τη συνεργασία με «πάντα άνθρωπον καλής θελήσεως», ανεξαρτήτως θρησκεύματος, φυλής, γλώσσας κλπ., με στόχο την ειρήνη, την καταλλαγή, την ενότητα της ανθρωπότητας, και την ακεραιότητα της κτιστής δημιουργίας.

Στην παραβολή της Τελικής Κρίσης, τη Magna Carta της χριστιανικής πίστεως, ο κόσμος κρίνεται όχι με τις θρησκευτικές, εθνικές ή άλλου είδους ταυτότητες, αλλά με βάση τη συμπεριφορά του στον «άλλον», αφού με αυτόν ταυτίζεται ο Θεός: «επείνασα γαρ και εδώκατέ μοι φαγείν […] ξένος ήμην και συνηγάγετέ με».

Γι’ αυτό και οι αφιλάνθρωπες και αποκρουστικές συμπεριφορές των μελών της Χρυσής Αυγής προς τους μετανάστες, και όταν ακόμη υποκριτικά δηλώνουν πίστη στα «ελληνοχριστιανικά ιδεώδη», πρέπει να αφυπνίσουν την Ορθόδοξη Εκκλησία, πριν είναι αργά, αν βέβαια θέλει να παραμείνει… χριστιανική.

http://enthemata.wordpress.com/2012/11/25/petros-vas/

Published in: on 25/11/2012 at 14:36  Σχολιάστε  

Μητρ. Δημητριάδος και Αλμυρού π. Ιγνάτιος, Οι χριστιανοί είναι κατηγορηματικά αντίθετοι στη ναζιστική βία και τον φυλετισμό

[πηγή: Αυγή/Ενθέματα, 25-11-2012, σελ. 43 ]
ME THN EΥΚΑΙΡΙΑ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ «Ο ΝΕΟΝΑΖΙΣΤΙΚΟΣ ΠΑΓΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ» ΑΥΡΙΟ ΔΕΥΤΕΡΑ 26-11-2012 ΣΤΙΣ 7 (ΑΜΦ. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΥ-ΝΟΜΙΚΗ)
Για την Ορθόδοξη Εκκλησία, κάθε άνθρωπος, χωρίς καμία εξαίρεση, είναι εικόνα του Θεού. Τον τιμά και τον σέβεται απόλυτα, μεριμνά, χωρίς διακρίσεις, για την ψυχή και το σώμα του.
Με βάση αυτή τη θεμελιώδη χριστιανική διδασκαλία, η Εκκλησία είναι κατηγορηματικά αντίθετη σε κάθε φυλετική και εθνικιστική θεώρηση της κοινωνίας, που ξεχωρίζει τους ανθρώπους σε εχθρούς και φίλους. Για την Εκκλησία δεν υπάρχουν εχθροί, όλοι είμαστε παιδιά του Θεού.
Η κοινωνία μας διέρχεται σήμερα πολλαπλή κρίση, οικονομική, πολιτική, ηθική. Υπάρχουν άνθρωποι δίπλα μας που δεν έχουν κυριολεκτικά να φάνε, που δεν έχουν φάρμακα για τις αρρώστιες τους. Είναι αναμενόμενο μια τέτοια κρίση να οδηγήσει πολλούς στην απόγνωση, την οργή, την αγανάκτηση, τη βία.
Μέσα σε αυτή την παραζάλη, βρίσκουν δυστυχώς απήχηση στην κοινωνία και ναζιστικές, παγανιστικές ιδέες. Οι ιδέες αυτές εκφράζονται σήμερα από κόμμα που εκπροσωπείται στη Βουλή. Η ρητή και έμπρακτη υιοθέτηση από το κόμμα αυτό της βίας και της φυλετικής ιδεολογίας δεν μπορεί παρά να βρίσκει όλους τους χριστιανούς, αλλά και κάθε άνθρωπο καλής θελήσεως, κατηγορηματικά αντίθετους. Οι χριστιανοί έχουμε υποχρέωση από το Ευαγγέλιο να πρωτοστατήσουμε στον αγώνα κατά της βίας, οποιασδήποτε μορφής.

 http://enthemata.wordpress.com/2012/11/25/ignatios

Published in: on 25/11/2012 at 14:30  Σχολιάστε  

Εκδήλωση του «Άρτου Ζωής» με θέμα «Ο νεοναζιστικός παγανισμός και η Ορθόδοξη Εκκλησία» αύριο (26-11-2012) στις 19:00

Ο νεοναζιστικός παγανισμός και η Ορθόδοξη Εκκλησία

Εκδήλωση του «Άρτου Ζωής» αύριο Δευτέρα, στις 19.00

Το ΄Ιδρυμα «Άρτος Ζωής», σε συνεργασία με το ΠΜΣ Πολιτική Επιστήμη και Κοινωνιολογία του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών σας προσκαλούν σε εκδήλωση με θέμα: «Ο νεοναζιστικός παγανισμός και η Ορθόδοξη Εκκλησία».

Ομιλητές: μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως ΄Ανθιμος, π. Βασίλειος Θερμός, θεολόγος, ψυχίατρος, Σταύρος Γιαγκάζογλου, θεολόγος, σύμβουλος του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, Σταύρος Ζουμπουλάκης, πρόεδρος Δ.Σ. του Ιδρύματος «΄Αρτος Ζωής».

Η εκδήλωση γίνεται αύριο Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου, ώρα 19.00 μ.μ., στο Αμφιθέατρο Παπαρρηγοπούλου, στη Νομική Αθηνών (Σόλωνος)

***

Συνέντευξη του Στ. Ζουμπουλάκη με αφορμή την αυριανή εκδήλωση εδώ.

Published in: on 25/11/2012 at 14:21  Σχολιάστε  

Διάλογος Εκκλησίας και Αριστεράς

Πηγή: Το Βήμα

Άρθρο της Μαρίας Αντωνιάδου

«Ανοιγμα» προς τα αριστερά επιχειρεί η Εκκλησία της Ελλάδος, στηρίζοντας την έναρξη ενός θεολογικού διαλόγου τον οποίο θα χαιρετίσουν ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος και μέλη της Ιεράς Συνόδου. Ο διάλογος, που θα πραγματοποιηθεί έπειτα από πρωτοβουλία του Τμήματος Θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, αναμένεται να διεξαχθεί στις αρχές του 2013 και έχουν δηλώσει ότι θα συμμετάσχουν από την πλευρά της Εκκλησίας ο Αρχιεπίσκοπος και πέντε μητροπολίτες. Από την πλευρά της Αριστεράς έχουν προσκληθεί οι πρόεδροι του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλ. Τσίπρας και της ΔΗΜΑΡ κ. Φ. Κουβέλης,καθώς και η γενική γραμματέας του ΚΚΕ κυρία Αλέκα Παπαρήγα.
Θέματα όπως η εκκλησιαστική περιουσία, η μισθοδοσία των κληρικών, τα θρησκευτικά σύμβολα στους δημόσιους χώρους, η θρησκευτική εκπαίδευση στο δημόσιο σχολείο, τα οποία έχουν αποτελέσει αιτία αντιπαραθέσεων μεταξύ της Ιεραρχίας της Εκκλησίας και των κομμάτων της Αριστεράς, αναμένεται να τεθούν επί τάπητος στο διήμερο συνέδριο με κύριο θέμα «Εκκλησία και Αριστερά».
«Βασιλεία του Θεού» και λαϊκή εξουσία
Ταυτόχρονα οι συμμετέχοντες θα πρέπει να απαντήσουν και σε ζητήματα που επί σχεδόν δύο αιώνες αποτελούν αιτίες σφοδρών διενέξεων μεταξύ Εκκλησίας και Αριστεράς, όπως: «Η «Βασιλεία του Θεού» και η λαϊκή εξουσία. Οι παράλληλες πορείες Εκκλησίας και Αριστεράς στον 20ό και 21ο αιώνα, καθώς και ο σύγχρονος λόγος της Εκκλησίας και της Αριστεράς. Από τη συγκρουσιακή στη συνεργατική ρητορική».
Η διοργάνωση του συνεδρίου έχει προκαλέσει αίσθηση, καθώς η Ορθόδοξη Εκκλησία υπέστη, όπως σημειώνουν κληρικοί, μεγάλες καταστροφές και δεινά στις περιοχές όπου κυριάρχησε ο υπαρκτός σοσιαλισμός, όπως η ΕΣΣΔ και η Αλβανία. Χιλιάδες ναοί καταστράφηκαν, κληρικοί και πιστοί οδηγήθηκαν στην εξορία και μαρτύρησαν στις περιοχές όπου κυριάρχησε η αθεΐα. Στον ελλαδικό χώρο δεν ήταν λίγες οι φορές από την εποχή του εμφυλίου πολέμου που Εκκλησία και Αριστερά βρέθηκαν σε αντίπαλα χαρακώματα, γι’ αυτό και το συνέδριο αναμένεται με ενδιαφέρον, καθώς για πρώτη φορά τις τελευταίες δεκαετίας επιχειρείται μια τέτοιου είδους προσέγγιση.
Θα συζητηθούν όμως και ζητήματα που ενώνουν τις δύο πλευρές, όπως η φιλανθρωπία και η μετανάστευση.
Μητροπολίτες με επιχειρήματα
Πέντε μητροπολίτες, οι Σιατίστης κ. Παύλος, Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, Γόρτυνος κ. Ιερεμίας και Αλεξανδρουπόλεως κ. Ανθιμος, ανέλαβαν να παρουσιάσουν τις απόψεις της Εκκλησίας και τις θέσεις της σε μια περίοδο όπου οι αντεγκλήσεις ιεραρχών με στελέχη της ΔΗΜΑΡ και του ΣΥΡΙΖΑ έχουν λάβει διαστάσεις, καθώς πολλοί βουλευτές διεκδικούν την κατάργηση της μισθοδοσίας των κληρικών από τον κρατικό προϋπολογισμό.
Γνωστοί θεολόγοι πανεπιστημιακοί, όπως ο Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου κ. Ανδρέας και οι κκ. Μιλτιάδης Κωνσταντίνου και Παναγιώτης Υφαντής, θα μιλήσουν για τη σύγχρονη θεολογική θεώρηση. Και στόχος τους, όπως επισημαίνουν, δεν είναι η επανάληψη ενός θεωρητικού διαλόγου για τον χριστιανισμό και τον μαρξισμό, ο οποίος διεξήχθη τη δεκαετία του ’60 στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης και στην Ελλάδα τη δεκαετία του ’80, αλλά η ενασχόληση με τα πρακτικά σημερινά ζητήματα όπως αυτά διαμορφώνονται στη μεταμαρξιστική εποχή.
Από την άλλη πλευρά, τα κόμματα της Αριστεράς έχουν δηλώσει στους διοργανωτές της προσπάθειας ότι θα συμμετάσχουν με τους επικεφαλής τους, εφόσον τα προγράμματά τους το επιτρέπουν, αλλά και τους εκπροσώπους τους.
Published in: on 17/11/2012 at 13:12  Σχολιάστε  

Ελεύθεροι Αγωνιζόμενοι Φοιτητές – Ελεύθεροι Αγωνιζόμενοι Έλληνες: μέρες του 1973 στα ΑΣΚΙ

ΚΛΙΚ:

Ελεύθεροι Αγωνιζόμενοι Φοιτητές – Ελεύθεροι Αγωνιζόμενοι Έλληνες: μέρες του 1973 στα ΑΣΚΙ


Published in: on 17/11/2012 at 12:55  Σχολιάστε  

ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΝΤΥΠΑ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ 1967-1974

ΚΛΙΚ:

ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΝΤΥΠΑ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ 1967-1974

Published in: on 17/11/2012 at 12:51  Σχολιάστε  

Πρωτοβουλία Χριστιανών κατά του Εθνοφυλετισμού, Νεοφασισμού, Νεοναζισμού

Πίνακας: Peter Seminck

Πρωτοβουλία Χριστιανών κατά του Εθνοφυλετισμού, Νεοφασισμού, Νεοναζισμού
Ως χριστιανοί, μέσα στις ιδιαίτερα κρίσιμες ώρες που περνά η πατρίδα μας, μέσα στα ποικίλα δύσκολα ζητούμενα της συλλογικής μας ύπαρξης, δεν μένουμε διόλου αδιάφοροι από την επικίνδυνη άνοδο του εθνοφυλετισμού, του νεοναζισμού και του νεοφασισμού. Ο χριστιανισμός είναι η θρησκεία της αγάπης και της αδελφοσύνης μεταξύ των ανθρώπων. Η χριστιανική ταυτότητα θα έπρεπε να εξηγεί επαρκώς τις θεμελιώδεις προτεραιότητες της καθημερινότητας, του κοινού βίου και της πολιτείας μας.

 

Η διαδικτυακή ομάδα Πρωτοβουλία Χριστιανών κατά του Εθνοφυλετισμού, Νεοφασισμού, Νεοναζισμού (http://www.facebook.com/groups/christianantirafana/) ξεκίνησε μετά την πρωτοβουλία του κινήματος της Χριστιανικής Δημοκρατίας, το οποίο απέστειλε επίσημο Αίτημα προς την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας της Ελλάδος Πνευματικής Καταδίκης του Εθνοφυλετισμού, του Νεοναζισμού και του Νεοφασισμού (11 Σεπτεμβρίου 2012).
Μέσα στις γενικότερες συνθήκες κρίσης που ζει η κοινωνία μας, δεν μπορούμε να παραμείνουμε αδιάφοροι ή αδρανείς, όταν κάποιοι συστηματικά προωθούν αντιδημοκρατικές ιδέες, ανελεύθερα και αυταρχικά πρότυπα, ενώ παράλληλα επιχειρούν να διαστρεβλώνουν τη χριστιανική πίστη μας και την ορθόδοξη παράδοσή μας, παρουσιάζοντάς τες ως μια εθνοκεντρική ιδεολογία. Η συστηματική καλλιέργεια και προώθηση του φανατισμού και της μισαλλοδοξίας, η εξαπάτηση με υποσχέσεις ευτυχίας σε βάρος του άλλου, η στρέβλωση και χειραγώγηση ενός αγνού πατριωτικού αισθήματος, συνιστούν σαφή παραπλάνηση, πολιτική και ιδεολογική εκμετάλλευση του ορθόδοξου πλήρωματος και κυρίως απλών, καλόπιστων ανθρώπων. Επίσης, απόψεις που δόλια και προγραμματικά τείνουν να εξισώνουν τη φασιστική ακροδεξιά με οποιαδήποτε άλλη πολιτική κατεύθυνση, στη βάση του ακτιβισμού ή οτιδήποτε άλλο, τις θεωρούμε επικίνδυνες.
Είμαστε αποφασισμένοι να αντισταθούμε σθεναρά στη χυδαία πολιτική εκμετάλλευση της πίστης μας. Η εμπειρία αυτή και στο παρελθόν έχει αφήσει βαθιές πληγές στο σώμα της Εκκλησίας.
Η Χρυσή Αυγή είναι οργάνωση νεοναζιστική και, ως εκ τούτου, με ιδεολογία όχι μόνο βαθύτατα αντιχριστιανική, αλλά στον αντίποδα της χριστιανικής διδασκαλίας. Επιπλέον, για μας η ΧΑ είναι εγκληματική οργάνωση, παρωδία πολιτικού κόμματος και θρησκευτική αίρεση. Κατά συνέπεια, στελέχη της ΧΑ δεν έχουν καμία θέση σε γραφεία Μητροπόλεων και εκκλησιαστικούς φορείς, ούτε μπορούν να εκπροσωπούν την Εκκλησία ή να εμφανίζονται ως προστάτες και αρωγοί της. Καλούμε τα μέλη της Εκκλησίας, του σώματος του Χριστού, να περιφρουρήσουμε ανόθευτο το ευαγγελικό μήνυμα. Στην κατεύθυνση αυτή, δεν θα ολιγωρήσουμε μπροστά σε τίποτα.
Όσο μιλάμε, άνθρωποι γύρω μας πετσοκόβονται. Σ’ αυτή την κατάσταση δεν θα μείνουμε άλλο απαθείς, ούτε πρόκειται ποτέ να τη συνηθίσουμε. Τα αβγά του φιδιού θα μείνουν στις τρύπες τους και δεν θα απλωθούν στην κοινωνία μας.

 

http://icthis.net/modules/smartsection/item.php?itemid=3366
Published in: on 10/11/2012 at 13:46  Σχολιάστε  

Χριστιανοί και αντιφασισμός / του Νικόλα Σεβαστάκη

Πηγή: ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Αναδημοσίευση από το «unfollow»

H χριστιανική μεταμφίεση του εγχώριου νεοναζισμού δεν έχει τίποτα το μυστηριώδες: η αύξηση της κοινωνικής επιρροής του χώρου απαιτεί διείσδυση στην ευρύτερη περιοχή του κοινωνικού συντηρητισμού και του ευσεβούς λαού. Με άλλα λόγια, τα μεγέθη και οι φουσκωμένες φιλοδοξίες υπαγορεύουν το πέρασμα από τον μπλακ μέταλ εξωτισμό στις «παραδόσεις της φυλής» υπό τη συνοδεία των αντίστοιχων πατροπαράδοτων συνθημάτων.

Η απορία δεν είναι όμως για ποιο λόγο η «χρυσή αυγή»(ΧΑ) παίζει με το οικείο θρησκευτικό αίσθημα, αλλά τι κάνουν οι άλλοι, και στη συγκεκριμένη περίπτωση οι χριστιανοί. Θα πει κανείς ότι δεν υφίσταται μια ενοποιημένη στη δημόσια στάση της ορθόδοξη κοινότητα. Και εκεί, όπως και στις πολιτικές οικογένειες, συναντούμε πολύ διαφορετικές ευαισθησίες. Σε όλη τη χώρα ζουν και παρεμβαίνουν, με τον δικό τους τρόπο, άνθρωποι που τους χωρίζει άβυσσος από τις ιδέες του Πειραιώς Σεραφείμ, από την ελληνική εκδοχή της αμερικανικής θρησκευτικής δεξιάς.

Αυτή, ωστόσο, η άλλη σκηνή περιορίζεται σε μεγάλο βαθμό σε κάποιους θύλακες διανοουμένων, κληρικών και λαϊκών. Γράφουν εξαιρετικά κείμενα θεραπεύοντας ένα είδος ανήσυχης σκέψης που έχει ως αφετηρία μια ορθοδοξία σε διάλογο με διαφορετικές πηγές της φιλοσοφίας και της κουλτούρας. Το ανησυχητικό είναι ότι αυτός ο κόσμος ιδεών δεν έχει βρει τρόπο συνομιλίας με ένα ευρύτερο ακροατήριο. Η κυρίαρχη «ευσέβεια» ηγεμονεύεται από την ιδεολογία των κραυγαλέων πρωτοσέλιδων της «ελεύθερης ώρας», από ένα μίγμα μνησίκακου αντισημιτισμού, φευδοπροφητισμού και μαύρου ανορθολογισμού. Μια ολόκληρη υποκουλτούρα συνωμοσιολογίας και εθνικιστικής τερατολογίας αυτοπροβάλλεται ως πολιτιστικό ανάχωμα είτε απέναντι στη γερμανική Ευρώπη είτε απέναντι στην «άθεη αριστερά».

Γεγονότα όπως αυτά με αφορμή το «Corpus Christi» δείχνουν ότι βρίσκεται σε εξέλιξη η όσμωση μεταξύ υπερσυντηρητικών πιστών και στελεχών του νεοναζιστικού μορφώματος. Γι’ αυτό έχει πια κρίσιμη σημασία η δημόσια εκδήλωση ενός χριστιανικού αντιφασισμού. Δεν αρκεί η γνωστή υπενθύμιση ότι ο φυλετισμός συνιστά, από ορθόδοξη σκοπιά, αίρεση. Ούτε και οι μάλλον κοινότοπες αναφορές στη βία, τη διχόνοια και τη συναδέλφωση. Απέναντι στην άνοδο της βαρβαρότητας, η συζήτηση δεν μπορεί να περιορίζεται στην οντολογία του προσώπου ή να συνεχίζει την παλιά δογματική διένεξη με τον δυτικό χριστιανισμό. Η αμφισβήτηση του πολέμου της Αλγερίας και της γαλλικής αποικιοκρατίας ξεκίνησε, εν πολλοίς, από την καθολική αριστερά. Σε πολλές χώρες της δυτικής Ευρώπης είναι πάντοτε υπαρκτή και υπολογίσιμη η παρουσία μιας ευαγγελικής εκκλησίας πολύ διαφορετικής από τον τηλε-ευαγγελισμό στις ΗΠΑ.

Ένας ορθόδοξος αντιφασισμός θα είχε πολλά να πει και να συμβολίσει: και η κρίση, που είναι και κρίση νοήματος, είναι η στιγμή του…

http://www.ppol.gr/cm/index.php?Datain=8123&LID=1

Published in: on 09/11/2012 at 15:18  Σχολιάστε  

«Η γυναίκα Ιεζάβελ»

πηγή: ΕΝΘΕΜΑΤΑ

Σκέψεις πάνω στην ψευδεπίγραφη χριστιανικότητα του φασισμού

του Μιλτιάδη Κωνσταντίνου

και του Ευστάθιου Χ. Λιανού Λιάντη

 

Αλλά έχω κατά σου ολίγα, ότι αφείς την γυναίκά Ιεζάβελ, η λέγει εαυτήν προφήτιν, και διδάσκει και πλανά τους εμούς δούλους

Αποκ. 2,20

 

Οφείλουμε να ξεκινήσουμε το παρόν άρθρο με μία έμπονη ιστορική παραδοχή: Οι μεγάλες χριστιανικές ομολογίες της Ευρώπης δεν αντιστάθηκαν στον φασισμό και τον ναζισμό, τον καιρό που αυτά τα ιδεολογήματα είχαν καταστεί κυρίαρχες κρατικές ιδεολογίες. Δεν προέταξαν τον σταυρωμένο Χριστό έναντι των φασκών και της σβάστικας, ούτε έθεσαν τον λόγο του Ευαγγελίου σε αντιδιαστολή με τα κηρύγματα μίσους των φασιστών. Σιώπησαν, συμπορεύτηκαν, ευλόγησαν, αλλά δεν αντιτάχθηκαν. Και αυτό αποτέλεσε και θα αποτελεί για πάντα μια σελίδα ντροπής για τα κυρίαρχα χριστιανικά ιερατεία εκείνων των δίσεκτων χρόνων. Όμως, Εκκλησία δεν είναι (μόνον) τα ιεραρχικά σώματα και η διοίκηση· Εκκλησία είναι, κυρίως, οι άγιοι και οι μάρτυρες της κάθε εποχής. Στο αίμα των μαρτύρων της θεμελιώθηκε και θεμελιώνεται αιώνια η Εκκλησία, και οι χριστιανοί, που ομολόγησαν την αλήθεια του Χριστού και διώχθηκαν, φυλακίσθηκαν και εξοντώθηκαν από τον φασισμό, είναι η σύγχρονη δόξα της. Όπως πάντα συνέβαινε στην Ιστορία, η χριστιανική αλήθεια επαληθευόταν στη γενναιότητα και το μαρτύριο των λίγων.

Καμία χριστιανική ομολογία δεν θέλει σήμερα να θυμάται τους συνεργάτες των ναζιστών, ούτε, επίσης, να αποδέχεται χωρίς κριτήρια αληθείας την άτολμη συγγνώμη των μελών της που τους υποστήριξαν. Όλοι, ή σχεδόν όλοι, αν σκεφθούμε την ιδιόμορφη περίπτωση του καρδινάλιου Stepinac, έχουν καταδικασθεί στην απαξίωση της λησμονιάς. Και θα πίστευε κανείς, ότι μετά την αποκάλυψη των τερατωδών εγκλημάτων του φασισμού κατά αμάχων μειονοτήτων και του Ολοκαυτώματος στην ολότητά του, ο χριστιανικός κόσμος διέγραψε οριστικά κάθε ιδεολογικό συσχετισμό ή συμπάθεια προς αυτόν. Για κάποιους, όμως, υφίσταται ακόμα η «κρυφή γοητεία» του φασισμού.

Παρά την εγγενή αντιχριστιανικότητά του, ο φασισμός ασκεί έλξη προς τα συντηρητικά ακροατήρια ως ένα κίνημα που εκμεταλλεύεται τραντισιοναλιστικές αξίες και «θεοποιεί» την έννοια του έθνους, και, άρα, το υπερεγώ ενός λαού, καταξιώνοντας το κοινωνικό υποκείμενο, επειδή και μόνον ανήκει σε μία ορισμένη φυλετική ομάδα. Σε αυτά τα σημεία έγκεινται οι κύριες αντιστοιχίες του με τις idées fixes ενός μέρους της εκκλησιαστικής ιεραρχίας, το οποίο αφήνοντας κατά μέρος την πανανθρώπινη προοπτική του χριστιανικού μηνύματος και τη ριζοσπαστική ισότητα, που εξήγγειλαν ο Χριστός και οι μαθητές του, επαναλαμβάνει τα ιστορικά processus και, εντελώς αυθαίρετα, προτιμά να περικλείσει την Εκκλησία στα όρια του έθνους-κράτους, στρέφοντάς τη εχθρικά προς τον ξένο, τον ανόμοιο. Κι εδώ εμφανίζεται η αντινομία και η ματαίωση της χριστιανικής ταυτότητας, τουλάχιστον του συνειδητού μέλους της Εκκλησίας, τη στιγμή που υιοθετεί τον φασισμό.

Όταν στα 1933 την εύθραυστη δημοκρατία της Βαϊμάρης διαδέχθηκε ο ναζιστικός ολοκληρωτισμός, οι εθνικοσοσιαλιστές θεωρητικοί προσπάθησαν να κατασκευάσουν μια ψευδεπίγραφη χριστιανική ομολογία, η οποία θα εξυπηρετούσε τη φασιστική κρατική μηχανή. Οι κύριοι άξονες αυτού που ονόμασαν «θετικό χριστιανισμό» ακύρωναν, ουσιαστικά, τις βασικές αρχές της χριστιανικής πίστης, αντικαθιστώντας τη με ένα ρατσιστικό, νεο-παγανιστικό μόρφωμα, που χρησιμοποιούσε κατ’ επίφαση το όνομα του Χριστού. Ως στόχους τους διακήρυξαν την απόρριψη της Παλαιάς Διαθήκης ως χριστιανικού συγγράμματος και την «απο-εβραιοποίηση» της Καινής Διαθήκης (ειδικότερα του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου και των Παύλειων Επιστολών)· την επιβολή της θέσης για εκπλήρωση της Μεταρρύθμισης στο «μεσσιανικό» πρόσωπο του Αδόλφου Χίτλερ· τη φυλετική ταυτοποίηση του Ιησού ως Άριου, και την εισαγωγή αρχαίων γερμανικών παραδόσεων και δρυϊδικών μύθων σε αντικατάσταση των ιουδαϊκών στοιχείων του χριστιανισμού.

Σε αυτές τις θέσεις, αλλά και στη δημιουργία της Reichskirche, της ναζιστικής «εκκλησίας», αντέδρασε μια μικρή μερίδα Γερμανών ιερωμένων, θεολόγων και πιστών, που συγκρότησε την Bekennende Kirche (Ομολογούσα Εκκλησία) σε μια προσπάθεια να αντισταθεί στον εκφασισμό της προτεσταντικής ομολογίας. Στη Διακήρυξη Πίστεως του Barmen οι ηγέτες της Bekennende Kirche σημείωναν: «Απορρίπτουμε το ψευδές δόγμα ότι η Εκκλησία με ανθρώπινη αλαζονεία μπορεί να θέσει τον Λόγο και το έργο του Κυρίου στην υπηρεσία οποιωνδήποτε αυθαίρετα επιλεγμένων επιθυμιών, επιδιώξεων και σχεδίων». Οι ηγετικές φυσιογνωμίες της μικρής αυτής χριστιανικής ομάδας εξορίσθηκαν, οδηγήθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και ορισμένοι εκτελέσθηκαν εκεί μέχρι το τέλος του Πολέμου. Από αυτούς ξεχώρισαν, για τη ρωμαλεότητα του πνεύματός τους, ο μεγάλος Karl Barth και ο «μάρτυρας» Dietrich Bonhoeffer. Αλλά, ακόμα, και η κατοπινή δικαίωση της χριστιανικής αντίστασης δεν ήταν πλήρης, μιας και ποτέ δεν αποδόθηκαν ευθύνες στα μέλη της Εκκλησίας, τον απλό λαό, που απορρίπτοντας τη χριστιανική αγάπη, αγάπησε ένα μεταφυσικό «εγώ» του έθνους ή της φυλής.

Ο χριστιανισμός μπορεί να είναι αληθινός μόνον όταν επιλέγεται, υφίσταται και διακονείται με απόλυτη ελευθερία και εμπνέεται από την αγάπη, όπως την περιέγραψε εν ανθηρώ έλληνι λόγω ο Παύλος. Οποιαδήποτε άλλη μορφή του είναι ψευδεπίγραφη, γιατί αμαυρώνει την εικόνα του ανθρώπου ως δημιουργήματος της αγάπης του Θεού και ακυρώνει την προοπτική του στην έκφραση της λυτρωτικής, αγαπητικής θυσίας του Λόγου. Ο φασισμός δεν μπορεί να συμβαδίσει μ’ αυτή την ελευθερία της αγάπης –ούτε και με την ελευθερία της έκφρασης και της συνείδησης–, και για τούτο δεν μπορεί να είναι χριστιανικός. Η Εκκλησία είναι το σώμα του Χριστού, όταν δέχεται και αγκαλιάζει τους πάντες, και εδώ είναι χαρακτηριστική η θέση των Πατέρων, που ακόμα και αυτούς οι οποίοι συνειδητά θέτουν τον εαυτό τους εκτός Εκκλησίας, δεν τους θεωρούν υπενάντιους αλλά «εν δυνάμει» μέλη της. Ο φασισμός δρα, πάντοτε, αποκλείοντας ένα κοινωνικό σύνολο, παρουσιάζοντάς το ως «εχθρικό», προκειμένου να διεγείρει πάθη και ένστικτα αυτοσυντήρησης και να συσπειρώσει τους οπαδούς του. Η Εκκλησία –η πραγματική και ακέραια– αγκαλιάζει τους εχθρούς της· ο φασισμός κατασκευάζει τους εχθρούς του και, έπειτα, τους εκτελεί.

Στο εξαιρετικής ποιητικότητας ιδιόμελο που ψάλεται στην εκφορά του Επιταφίου τη Μεγάλη Παρασκευή, ο Αριμαθαίος Ιωσήφ εμφανίζεται να παρακαλεί τον Πιλάτο να του παραδώσει το νεκρό σώμα του Ιησού με τα παρακάτω λόγια: «Δος μοι τούτον τον ξένον, τον εκ βρέφους ως ξένον ξενωθέντα εν κόσμω. Δος μοι τούτον τον ξένον, ον ομόφυλοι, μισούντες θανατούσιν ως ξένον». Ο πρώτος ξένος της χριστιανοσύνης είναι ο ίδιος ο Χριστός· αυτός που στην επίγεια ζωή του υπήρξε πρόσφυγας, διωκόμενος, πολιτικός κατάδικος, και πέθανε ως εγκληματίας στον σταυρό, μιλώντας για τη δική του «βασιλεία» σ’ έναν ληστή.

Ο ξένος, ο «άλλος», ο διαφορετικός είναι πρόσωπο ιερό μέσα στον ζωντανό εκκλησιαστικό οργανισμό. Είναι αυτός που η κοινότητα των πιστών θα βοηθήσει και θα αγκαλιάσει σαν να είναι ο Χριστός, όπως Εκείνος είπε: «ξένος ήμην, και συνηγάγετέ με, γυμνός, και περιεβάλετέ με, ησθένησα, και επεσκέψασθέ με, εν φυλακή ήμην, και ήλθετε προς με [] αμήν λέγω υμίν, εφ’ όσον εποιήσατε ενί τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων, εμοί εποιήσατε». Μπορεί αυτή η πρακτική αποδοχής και ενεργού συμπαράστασης προς τον ξένο να συνυπάρξει με το αβυσσαλέο μίσος και τη βία, που ασκεί ο φασισμός;

Σήμερα, που ο φασισμός εμφανίζεται και πάλι στον κοινωνικό χάρτη, απειλώντας τον «συν-άνθρωπο» οι ηγεσίες των Εκκλησιών δεν πρέπει να σιωπήσουν. Η επανάληψη του λάθους του Μεσοπολέμου και η ποιμαντική αδιαφορία θα οδηγήσει σε δεινή απαξίωση των εκκλησιαστικών ταγών και, ίσως, του ίδιου του χριστιανισμού. Άλλωστε, η Ορθοδοξία, που είναι η κυρίαρχη πίστη στον τόπο μας, δοξάσθηκε όταν ταύτισε τον λόγο της με το δίκαιο του αδύναμου, όταν επέλεξε να είναι διωκόμενη για την αλήθεια. Όπως ωραία το περιγράφει ο Φώτης Κόντογλου σ’ ένα διήγημά του: «Η ορθοδοξία τότες ήτανε σαν και κείνη τη μάνα τη βασανισμένη, που την πονάνε τα παιδιά της πιότερο, παρά σαν είναι καλοπερασμένη. Αγάπη αληθινή είναι μονάχα κείνη πούνε πονεμένη αγάπη, απάνου σε τέτοιαν αγάπη θεμέλιωσε ο Χριστός τη γλυκιά την πίστη του».

—————————————

Ο Μιλτιάδης Κωνσταντίνου είναι καθηγητής στο Τμήμα Θεολογίας  του ΑΠΘ

Ο Ευστάθιος Χ. Λιανός Λιάντης είναι θεολόγος, επιμελητής εκδόσεων, υπ. δρ.  στο ΑΠΘ

http://enthemata.wordpress.com/2012/11/04/iazavel/

Published in: on 04/11/2012 at 11:06  Σχολιάστε  
Αρέσει σε %d bloggers: