The Orthodox New-Martyr of Mexico: Paul de Ballester-Convallier

The Orthodox New-Martyr of Mexico: Paul de Ballester-Convallier

Published in: on 31/01/2013 at 15:22  Σχολιάστε  

Διευκρινίσεις από τον Σεβασμιώτατο Μητρ. Πειραιώς π. Σεραφείμ για τον π. Γεώργιο Δορμπαράκη

[Πηγή-φωτό: ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ]
Ἐν Πειραιεῖ τῇ 29ῃ Ἰανουαρίου 2013
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν
Κραταιά πίστις τῶν Ἁγίων καί Θεοφόρων Πατέρων καί ὅλης τῆς ἁγιοπνευματικῆς παραδόσεως τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας εἶναι ὅτι ἡ Ἐκκλησία σώζει καί δέν σώζεται ὡς καί ὅτι εἶναι Χριστοκεντρική καί ὄχι ἱεροκρατική μέ τόν Ἐπίσκοπον εἰς τύπον καί τόπον Χριστοῦ καί μέ τό πολίτευμα Αὐτῆς Συνοδικόν καί Ἱεραρχικόν. Ὁ,τιδήποτε ἕτερον πού ἀκούγεται κατά καιρούς καί ἐποχάς ἀποτελεῖ οἰστρηλατημένην εἰσήγησιν τοῦ βυθίου δράκοντος, τοῦ ἀρχαίου πτερνιστοῦ πού ἐπιδιώκει τήν σύγχυσιν καί τήν ἀπόκλισιν ἀπό τό δόγμα καί τό πολίτευμα τῆς Ἐκκλησίας. Διϊστορικό παράδειγμα ἡ πολυειδής ἔκπτωσις τοῦ λεγομένου προτεσταντικοῦ κόσμου εἰς τόν ὁποῖον ὁ κάθε ἄνθρωπος συνιστᾶ καί «μίαν θρησκευτικήν κοινότητα». Τά ἀνωτέρω αὐτονόητα δυστυχῶς ἐλλείπουν ἀπό τά κείμενα τόσον τῶν ὑπογραψάντων τήν «ἔκκλησιν» διά τήν πρώην Ἱ. Μονήν Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος Σκάλας Ναυπάκτου, ὡς καί τήν ἀδύναμον ἀνταπάντησιν εἰς τήν δόκιμον καί ἐμπεριστατωμένην ἀπάντησιν τοῦ οἰκείου Ἱεράρχου Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ.κ. Ἱεροθέου ὡς καί τήν «Διαμαρτυρία γιά μία ἐπισκοποκή αὐθαιρεσία». Οἱ ὑπογράψαντες τά ἀνωτέρω κείμενα χωρίς διάκρισιν, χωρίς γνῶσιν, χωρίς ἔρευναν τῶν πραγματικῶν περιστατικῶν προδήλως παρεβίασαν τήν ἐντολήν τοῦ Δομήτορος τῆς Ἐκκλησίας Κυρίου «μή κρίνετε τήν κατ’ὄψιν, ἀλλά τήν δικαίαν κρίσιν κρίνατε» (Ἰω. Ζ΄24) ἀνέλαβαν αὐτοκλήτως καθήκοντα εἰσαγγελικοῦ λειτουργοῦ, δικαστικοῦ συμβουλίου καί εἰς πρῶτον καί τελευταῖον βαθμόν δικαστηρίου καί ἀπεφάνθησαν: «Η δημόσια αυτή διαμαρτυρία μας δεν στοχεύει στην αποκατάσταση του π. Γεωργίου Δορμπαράκη στην ενορία του, κάτι που ο ίδιος άλλωστε μάς απέκλεισε υπό τις κρατούσες σήμερα συνθήκες. Αποσκοπεί όμως στη ευαισθητοποίηση του πληρώματος της Εκκλησίας, του ιερού κλήρου, αλλά και των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών απέναντι σε φαινόμενα αυθαιρεσίας και εξουσιαστικής βίας, τα οποία (περιττό να το τονίσουμε) δεν γίνονται πλέον ανεκτά από τους πιστούς όπως στο παρελθόν. Ιδίως μεσω της θεολογικής ανανέωσης των τελευταίων δεκαετιών έγινε φανερό πλέον πως τέτοιες πρακτικές υποσκάπτουν αυτή καθ’ εαυτή την φύση της Εκκλησίας και του σωστικού μηνύματός της.
Η ευχή και η προσευχή μας είναι να χρειάζονται στο εξής όλο και λιγώτερες παρεμβάσεις οι οποίες θα στοχεύουν στο να εμποδίσουν και να αναιρέσουν ενέργειες που διαταράσσουν την Εκκλησία και παραχαράσσουν το ορθόδοξο φρόνημα». (Διαμαρτυρία γιά μιά ἐπισκοπική αὐθαιρεσία).
Ἀπευθυνόμενος εἰς τό αἴσθημα δικαίου καί κανονικῆς τάξεως τοῦ ἁγιωτάτου καί εὐαγοῦς Κλήρου, τῶν μοναχικῶν ταγμάτων καί τοῦ φιλοθέου λαοῦ τῆς Ἁγιωτάτης ἡμῶν Ἐκκλησίας παραθέτω τά νομικά καί κανονικά στοιχεῖα διά τήν προσαπτομένην ἀκρίτως εἰς τήν ἐλαχιστότητά μου δῆθεν ἐπισκοπική αὐθαιρεσία ἐκ τῶν ὁποίων συνάγεται ἀβιάστως ὅτι τά πραγματικά περιστατικά πού ἀναφέρονται εἶναι ἕωλα, ἀβάσιμα καί ἀνεπέρειστα. Ὁ Νόμος 590/1977 Περί Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος εἰς τό ἄρθρον 37 ἐδαφ. 7 διαλαμβάνει ὅτι: «7. Τακτικς φημέριος μετατίθεται: α) τ ατήσει του, β) ποφάσει τς Δ.Ι.Σ. μετ τιολογημένην πρότασιν το οκείου ρχιερέως, το συνολικο ριθμο τν οτωσι μετατιθεμένων ν κάστ Μητροπόλει μ δυναμένου ν περβ τος τρες κατ᾿ τος, δι δ τν ερν ρχιεπισκοπν θηνν τος δέκα κα γ) λόγ ποινς πιβαλλομένης τελεσιδίκως π το Συνοδικο Δικαστηρίου κατ τ εδκώτερον ν τ νόμ περ κκλησιαστικν Δικαστηρίων ριζόμενα». Ἑπομένως ὁ Αἰδεσιμ. Πρωτοπρεσβύτερος κ. Γεώργιος Δορμπαράκης, τακτικός Ἐφημέριος τοῦ Ἱ. Ναοῦ Ἁγίας Παρασκευῆς Ν. Καλλιπόλεως Πειραιῶς μόνον μέ ἕναν ἐκ τῶν ὡς ἄνω τρόπων ἦτο δυνατόν νά ἀποχωρήση ἐκ τῆς τακτικῆς Ἐφημεριακῆς αὐτοῦ θέσεως, ὅπερ καί ἐγένετο ὡς προκύπτει ἐκ τῶν κατωτέρω ὑπηρεσιακῶν ἐγγράφων ταυταρίθμου αἰτήσεως ἀπό 11/1/2013 τοῦ π. Γεωργ. Δορμπαράκη καί τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 84/11.1.2013 ἀποδεκτηρίου ἐγγράφου τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Δημητριάδος καί Ἀλμυροῦ κ.κ. Ἰγνατίου, γεγονός πού ὁμολογεῖται ἀφελῶς ἀπό τό κείμενον τῆς λεγομένης «διαμαρτυρίας» διά τῆς ἀναφορᾶς «παρά τό γεγονός ὅτι τυπικά ἐμφαίνεται σάν αἴτημά του νά λάβῃ ἀπολυτήριον. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ἐξαναγκάσθηκε νά τό κάνει ἐπειδή τοῦ ζητήθηκε καί γιά νά μήν παραμείνει ὑπό τήν σοβαρή δυσμένεια τοῦ Μητροπολίτη».
Κατά τόν εὐφυέστατον φερόμενον συγγραφέα τῆς «διαμαρτυρίας» εἰς θέματα διοικήσεως καί κανονικῆς τάξεως ἡ τυπικότης δέν διασφαλίζει καί δέν ἀποδεικνύει τήν οὐσίαν. Εἶναι φαιδρόν νά γράφεται καί νά ὑπογράφεται ἀπό ἐξαιρέτους ἀδελφούς ὅτι Κληρικός μέ πολυετῆ διακονίαν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ ἀποχωρεῖ δῆθεν τῆς θέσεώς του «πειδή το ζητήθηκε καί γιά νά μήν παραμείνη πό τήν σοβαρή δυσμένεια το Μητροπολίτη». Μήπως ἡ Ἱ. Μητρόπολις Πειραιῶς εἶναι ἰδιοκτησία τοῦ Μητροπολίτου καί ἡ ἐφημερικαή θέσις τοῦ τακτικοῦ ἐφημερίου περιουσιακόν του δικαίωμα, ὥστε νά διορίζη καί νά ἀπολύη κατά τό δοκοῦν ὅταν εἶναι σαφέστατος ὁ Νόμος περί Καταστατικοῦ Χάρτου καί πᾶς Κληρικός δύναται νά ἀπευθυνθῆ διά τυχόν ἀδικοπραγία τοῦ οἰκείου Ἀρχιερέως εἰς τήν Ἀνωτάτην Ἐκκλησιαστικήν Ἀρχήν τήν Ἱεράν Σύνοδον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος κατ’ ἄρθρον 55 ἐδαφ. 1 καί 2; Τό τραγικόν τῆς ὑποθέσεως εἶναι ὅτι ἡ ἑκουσία ἀποχώρησις ἐκ τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Πειραιῶς καί ἡ ἔνταξις εἰς τήν Ἱ. Μητρόπολιν Δημητριάδος καί Ἀλμυροῦ τοῦ π. Γεωργίου Δορμπαράκη, ὅπως προκύπτει ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἐγγράφων καί τῶν ἰσχυουσῶν νομικῶν καί κανονικῶν διατάξεων χαρακτηρίζεται εἰς τό κείμενον τῆς «διαμαρτυρίας» ὡς «αἰφνίδια ἀπόφαση τοῦ Μητροπολίτη χωρίς ἔστω μιά προσωπική ἀκρόαση προηγουμένως». Αὐθαιρέτως δηλαδή καί χωρίς γνῶσι τῶν πραγματικῶν περιστατικῶν χαρακτηρίζεται ἡ σύστασις ὑπό ἁρμοδίου ὑπηρεσιακοῦ προσώπου πρός τόν τότε Κληρικόν τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Πειραιῶς π. Γεώργιον Δορμπαράκην ὅτι συνυπέγραψε ἕνα κείμενον πού ἀφεῶρα εἰς τήν Ἐκκλησιασικήν διοίκησιν ἑτέρας Ἱ. Μητροπόλεως, τῆς Ἱ. Μ. Ναυπάκτου, καί εἰς τάς ἐπί δύο τοὐλάχιστον δεκαετίας κανονικάς καί διοικητικάς ἀποφάσεις τῶν συνοδικῶν ὀργάνων, τόσον τῆς ΔΙΣ, ὅσον καί τῶν συνοδικῶν δικαστηρίων δίχα ἐρεύνης, γνώσεως καί ἐπισταμένης μελέτης τοῦ τεραστίου ὄγκου τῆς θλιβερᾶς αὐτῆς ὑποθέσεως ἐξισώνων τούς ὑπό τῆς Ἐκκλησίας τεθέντας ὑπό ἐπιτίμιον ἀκοινωνησίας μέ τά ἀνώτατα συνοδικά ὄργανα διοικήσεως Αὐτῆς καί τόν ὁμολογητήν καί βαθυνούστατον θεολογικόν γίγαντα Μητροπολίτην Ναυπάκτου καί ἁγ. Βλασίου κ.κ. Ἱερόθεον, τοῦ ὁποίου αἱ 500 θεολογικαί συγγραφαί πλουτίζουν τήν θεολογικήν γραμματείαν, ἀντιμετωπίζουν πατερικῶς καί ἀποτελεσματικῶς τάς κακοδοξίας τοῦ Μητροπολίτου Περγάμου κ.κ. Ἰωάννου, τήν μεταπατερικήν λύμην καί τίς κενοφωνίες τῶν μεταφράσεων τῶν λειτουργικῶν κειμένων, ἔχουσαι μεταφρασθεῖ καί εἰς 26 γλώσσας τῆς ὑφηλίου.
Εἶναι ἐξόχως ἀποκαλυπτική τοῦ ὅλου θέματος ἡ ἀναφορά τῆς «διαμαρτυρίας»: «Ἡ δημόσια αὐτή διαμαρτυρία μας δέν στοχεύει στήν ἀποκατάσταση τοῦ π. Γεωργίου Δορμπαράκη στήν ἐνορία του, κάτι πού ὁ ἴδιος ἄλλωστε μᾶς ἀπέκλεισε ὑπό τίς κρατοῦσες σήμερα συνθῆκες»(!!!) πού ἀποδεικνύει πασιδήλως ὅτι οἰκειοθελῶς ἀπεχώρησε ἐκ τῆς Ἱ. Μητροπόλεως ὁ εἰρημένος Κληρικός ἐπειδή ἐθεώρησε ἑαυτόν δῆθεν θιχθέντα ἐκ τῆς ἐπισημάνσεως τῆς κανονικῶς καί ἐκκλησιολογικῶς ἐσφαλμένης του ἐνεργείας. Καί διά νά ἀποδειχθῆ εἰς πάντας ἡ ἀλήθεια πού στρεβλώνεται μέ τό ἀνωτέρω κείμενο ἐπαναλαμβάνεται δημοσίᾳ ἡ πρόσκλησις πού ἀπηυθύνθη εἰς τόν Αἰδεσιμ. π. Γεωργ. Δορμπαράκην δι’ ἐννίων ἐνοριτῶν του πού ἐπεσκέφθησαν τήν Ἱ. Μητρόπολιν νά ἐπανέλθη εἰς τήν ἐφημεριακήν αὐτοῦ θέσιν εἰς τήν Ἱ. Μητρόπολιν Πειραιῶς.
Ὅσον ἀφορᾶ εἰς τόν φερόμενον ὡς συντάκτην καί διακινητήν τῆς ἀνωτέρω διαμαρτυρίας Αἰδεσιμ. Πρωτοπρ. κ. Βασίλειον Θερμόν, Ἐφημέριον Ἱ. Ναοῦ Παμμεγ. Ταξιαρχῶν Σχηματαρίου Βοιωτίας καί κληρικόν τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Θηβῶν καί Λεβαδείας, ὡς φέρεται ἐκ τῆς δημοσιευθείσης προσκλήσεώς του διά τήν ὑπογραφήν τῆς ὡς ἄνω «διαμαρτυρίας» εἰς τήν ἱστοσελίδα http://efhmeris.blogspot.gr/2013/01/blog-post_2015.html ἐρωτᾶται δημοσίως εἶχε τήν σχετικήν εὐλογίαν καί κανονικήν ἄδειαν τοῦ Ποιμενάρχου αὐτοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Θηβῶν καί Λεβαδείας κ.κ. Γεωργίου διά νά ἐμπλακῆ εἰς τήν διοίκησιν ἑτέρας Ἱ. Μητροπόλεως καί νά χαρακτηρίση κανονικάς ἐνεργείας ὡς «φαινόμενα αὐθαιρεσίας καί ἐξουσιαστικῆς βίας»;
Κηδομένη ἡ Ἱ. Μητρόπολις Πειραιῶς τοῦ κύρους τῶν Ἱ. Κανόνων καί τῆς ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ κανονικῆς τάξεως προσεπιδηλοῖ πρός τόν εἰρημένον κληρικόν ὅτι τοῦ παρέχεται τριήμερος προθεσμία ἀπό τῆς σήμερον ἵνα ὑποβάλη ἐγγράφως πρός τόν οἰκεῖον αὐτοῦ Ποιμενάρχην τήν κανονικήν του μεταμέλειαν διά τάς φερομένας ὡς διαπραχθεῖσας ὑπ’ αὐτοῦ ἀδικοπραγίας α. τῆς φατρίας, β. τῆς τυρείας καί γ. δεινοτάτου σκανδαλισμοῦ τῆς συνειδήσεως τῶν πιστῶν διά κανονικά ἀδικήματα σαφῶς προβλεπόμενα καί ρητῶς τιμωρούμενα ὑπό τῶν Θείων καί Ἱερῶν Κανόνων ΙΗ΄ τῆς Δ΄ Οἰκουμ. Συνόδου, ΛΔ΄ τῆς ΣΤ΄ Οἰκουμ. Συνόδου, ΝΗ΄ τῶν Ἁγ. Ἀποστόλων διότι ἄλλως παρερχομένης ἀπράκτου τῆς ἀνωτέρω προθεσμίας θά ἀσκηθοῦν αἱ ὑπό τῶν ἱερῶν κανόνων καί τῶν νόμων τοῦ κράτους προβλεπόμεναι ἐνέργειαι κατά τάς διατάξεις τῶν ἄρθρων 7, 8 καί 100 τοῦ Νόμου 5383/1932 Περί Ἐκκλησιαστικῶν Δικαστηρίων καί τῆς πρό αὐτῶν διαδικασίας ὡς τίθενται καί ἰσχύουν κατά τά σαφῶς προβλεπόμενα ὑπό τῆς παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 44 τοῦ Νόμου 590/1977 Περί Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ἐπισημειοῦται δέ ὅτι ὑφίσταται συντρέχουσα ἁρμοδιότης τοῦ Ἐπισκοπικοῦ Δικαστηρίου τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Πειραιῶς ἐν προκειμένῳ κατά τάς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ ἀνωτέρω νόμου διότι τά φερόμενα ὡς τελεσθέντα κανονικά παραπτώματα διά τοῦ διαδικτύου ἐτελέσθησαν καί ἐντός τῆς κανονικῆς δικαιοδοσίας τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Πειραιῶς ἐφ’ ὅσον τό διαδίκτυον λειτουργεῖ καί ἐντός αὐτῆς.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ
MHTROdhmhtriados01
MHTROdhmhtriados02
Published in: on 31/01/2013 at 15:19  Σχολιάστε  

ΚΕΙΜΕΝΑ ΚΑΙ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ «ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ» (links)

Στο ιστολόγιο ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ έχουν δημοσιευθεί αρκετά κείμενα και εισηγήσεις από το συνέδριο «Εκκλησία και Αριστερά». Για να τα μελετήσετε κάντε κλικ στους παρακάτω συνδέσμους:

εκκλησία και αριστερά

  1. ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. H εισήγηση του Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης Παύλου στο συνέδριο Εκκλησία και Αριστερά

  2. Εκκλησία και Αριστερά. Ιχνογράφηση ενός εύφλεκτου τοπίου (Π. Υφαντής)
  3. «Για μια ελεύθερη και ζωντανή εκκλησία». Ο χαιρετισμός του συντονιστή της Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, Δημήτρη Βίτσα στο συνέδριο «Εκκλησία και Αριστερά»
  4. Θέματα ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας καί μισθοδοσίας τοῦ κλήρου (Μητρ.Μεσσηνίας Χρυσόστομος)
  5. ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΚΛΗΡΟΥ (π. Βασίλειος Καλλιακμάνης)
  6. Εκκλησία και Αριστερά έναντι του μεταναστευτικού ζητήματος. Από την ξενοφοβική και τη φιλανθρωπική στάση στην πρωτοβουλία της αλληλεγγύης για μια κοινωνία της ανθρωπιάς (Στ. Τσομπανίδης)
  7. ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ. Η ομιλία του καθηγητή του Τμήματος Νομικής του ΑΠΘ Κώστα Σταμάτη στο συνέδριο Εκκλησία και Αριστερά
  8. Η θρησκεία στη δημόσια σφαίρα: Η συμβολή της κοινωνιολογικής έρευνας (Νίκη Παπαγεωργίου)
  9. Η ομιλία του Ανδρέα Καρίτζη. Ο δρ. φιλοσοφίας και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ ήταν η έκπληξη του συνεδρίου
  10. Ἐκκλησία καὶ Ἀριστερὰ ἐν μέσω κρίσης: Δράσεις ἔναντι τῶν κοινωνικῶν προβλημάτων (Μητρ. Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Βαρνάβα)
  11. ΕΚΚΛΗΣΙΑ και ΑΡΙΣΤΕΡΑ. Ομοιότητες και διαφορές. Η ομιλία του Μητροπολίτη Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως στο συνέδριο Εκκλησία και Αριστερά
  12. Η ομιλία του Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως Ανθίμου στο συνέδριο Εκκλησία και Αριστερά
  13. Αρκαλοχωρίου Ανδρέας: «Σχέσεις Εκκλησίας και αριστεράς στην Ελλάδα μεταξύ του 20ου και 21ου αιώνα»
  14. «Ο κόκκινος Θεός» Μια Θεολογική Ανάγνωση της Ιστορίας του Σοσιαλισμού (Μ.Κωνσταντίνου)
  15. Θρησκευτικότητα και θρησκευτικά σύμβολα στον δημόσιο χώρο. Η εισήγηση του Μητροπολίτη Δημητριάδος και Αλμυρού Ιγνατίου στο συνέδριο Εκκλησία και Αριστερά

Published in: on 27/01/2013 at 12:18  Σχολιάστε  

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ

Πηγή: ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΔΟΣ
Στις 9 Ιανουαρίου 2013 αναρτήθηκε στο διαδίκτυο (http://www.amen.gr/article11916) έκκληση 26 πιστών χριστιανών προς όλα τα εμπλεκόμενα στην υπόθεση της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως Ναυπάκτου μέρη, στην οποία με σεβασμό παρακαλούσαν να καταβληθή κάθε προσπάθεια για να θεραπευθή το πρόβλημα και να μην οδηγηθούμε σε σχίσμα.
Ένας εκ των υπογραψάντων ήταν και ο πρωτοπρεσβύτερος της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς π. Γεώργιος Δορμπαράκης, φιλόλογος και θεολόγος, κληρικός έγκριτος και αξιοσέβαστος, με πλούσια ποιμαντική και συγγραφική δραστηριότητα.
Στις 11 του μηνός αναγράφηκε στο διαδίκτυο (http://panagiotisandriopoulos.blogspot.gr/2013/01/blog-post_11.html) ότι ο Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ απαίτησε (δι’ άλλου προσώπου) από τον π. Γεώργιο, την επόμενη κιόλας μέρα της ανάρτησης, να αναζητήσει άλλη Μητρόπολη διότι ετόλμησε να συνυπογράψει την έκκληση. Κάποιοι εξ ημών επικοινωνήσαμε με τον π. Γεώργιο και μας επιβεβαίωσε την είδηση. Παρά το γεγονός ότι τυπικά εμφαίνεται σαν αίτημά του να λάβει απολυτήριο, η αλήθεια είναι ότι εξαναγκάστηκε να το κάνει επειδή του ζητήθηκε και για να μην παραμείνει υπό την σοβαρή δυσμένεια του μητροπολίτη.
Το μυαλό μας αδυνατεί να συλλάβει το νόημα μιάς τέτοιας απόφασης. Διώκεται στην Εκκλησία μας η ελευθερία της γνώμης; Μήπως έχει ποινικοποιηθή η ειρηνευτική πρωτοβουλία και έκκληση; Με ποιά λογική τιμωρείται ένας ανεπίληπτος και υποδειγματικός κληρικός επειδή συμμετείχε σε μια ευγενική δημόσια έκκληση για ένα χρόνιο πρόβλημα που πληγώνει την Εκκλησία; Πώς είναι δυνατόν να στερούνται τόσοι χριστιανοί τον ποιμένα τους με μια αιφνίδια απόφαση του μητροπολίτη, χωρίς έστω μια προσωπική ακρόαση προηγουμένως; Ο γνωστός ανά το πανελλήνιο για το εκκλησιαστικό του φρόνημα π. Γεώργιος Δορμπαράκης προφανώς μοιράστηκε στην έκκληση μαζί με άλλους την κοινή αγωνία εξ αιτίας της ποιμαντικής του συνειδήσεως. Πολύ συχνά Έλληνες Ορθόδοξοι κληρικοί παρεμβαίνουν στα δημόσια πράγματα, ακόμη και στα εκκλησιαστικά, με γραπτό λόγο ή στα ηλεκτρονικά μέσα, ενίοτε με τρόπο λιγώτερο συγκρατημένο και ευγενικό από την συγκεκριμένη έκκληση, χωρίς όμως να εκφράσουν κάποια ενόχληση οι Ιεράρχες μας- και πολύ ορθά.

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ.

Published in: on 27/01/2013 at 00:11  Σχολιάστε  

Χρ.Σταμούλης, Εκκλησία και Αριστερά

[πηγή: ΑΥΓΗ/ΕΝΘΕΜΑΤΑ,20-1-2013]

PROSKLISI-SYNEDRIOU-ARISTERA1

Οι  σχέσεις της Εκκλησίας με την Αριστερά στην Ελλάδα έρχονται από μια σκοτεινή μήτρα. Στηρίζονται σε αδιάψευστες ιστορικές πράξεις, σε ανομίες και αστοχίες, που έχουν χαράξει ανεπανόρθωτα το κοινό σώμα, αλλά και σε ένα πλήθος προκαταλήψεων και παρεξηγήσεων –αποτέλεσμα  απουσίας διάθεσης ανοικτού διαλόγου–, που μεγιστοποιεί το χάσμα που επέβαλε η αγριότητα της Ιστορίας. Κάποιες ενδιαφέρουσες και σημαντικές προσπάθειες του νεότερου παρελθόντος κινήθηκαν καθαρά σε θεωρητικό επίπεδο και άφησαν τους λογαριασμούς με την εναρκτήρια διάθεση  ανοικτούς. Μαζί, όμως, και μια παρακαταθήκη για συνέχεια.

Το Τμήμα Θεολογίας του ΑΠΘ, στο πλαίσιο μιας ανειλημμένης ευθύνης απομάκρυνσης από οποιαδήποτε στανική και ως εκ τούτου «ειδωλολατρική» εσωστρέφεια, αποφάσισε, σε συνέχεια άλλων δραστηριοτήτων του, ομόφωνα, τη διοργάνωση επιστημονικού Συνεδρίου με γενικό τίτλο Εκκλησία και Αριστερά. Πράξη που αποδεικνύει τη διαλογική φύση του Πανεπιστημίου γενικότερα, αλλά και της θεολογίας ειδικότερα. Μια πράξη παρεμβατική, η οποία στηρίζεται στην βαθιά πεποίθηση, πως από τον διάλογο κανείς δεν κινδυνεύει. Τουναντίον, η αδυναμία διαλόγου, η άρνηση της συνάντησης, είναι εκείνη η διαβρωτική πραγματικότητα, που ισχυροποιεί τη δαιμονοποίηση και ανακηρύσσει τον δογματισμό σε κυρίαρχο παράγοντα της ενορχηστρωμένης καθημερινότητας. Στον αντίποδα, η γνώση που προκύπτει από την άμεση συνάντηση με τα πρόσωπα και τα πράγματα αποτελεί τον οντολογικό πυρήνα που επιτρέπει την ανοικοδόμηση κοινού οίκου. Επιτρέπει, με άλλα λόγια, την αξιοποίηση των διαφορετικών υλικών, προκειμένου να πραγματωθεί μια φυσιολογία ελεύθερη, λειτουργική και ρεαλιστική. Σε μια τέτοια περίπτωση, ο απέναντι, ο ξένος, ο διαφορετικός, ο οποιοσδήποτε άλλος, δεν αποτελεί απειλή, αλλά τόπο συνάντησης, τόπο διάνοιξης του κλειστού εαυτού στον πληθυντικό αριθμό. Μια πραγματικότητα, που επιτρέπει τη διάλυση της  ιδιώτευσης, αλλά και της μοναξιάς των τσαλακωμένων του κόσμου, με το χτίσιμο του μυστηρίου της αξιοπρέπειας και της κοινωνίας.

Βέβαια, μια τέτοια προσπάθεια δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να θεωρεί δεδομένη τη φωνή της πανεπιστημιακής θεολογίας, η οποία κρατά το αυτονόητο δικαίωμα και την ευθύνη της κριτικής διάθεσης με την οποία αντιμετωπίζει τα δεδομένα του διαλόγου. Η πρόσκληση του Τμήματος Θεολογίας προς τη θεσμική Εκκλησία, δηλαδή την Ιεραρχία, αλλά και τη θεσμική, δηλαδή την κοινοβουλευτική, Αριστερά, δεν έχει ουδεμία σχέση με «λήψεις του ζητούμενου». Πολύ περισσότερο, δεν προδικάζει προαποφασισμένες συγκλίσεις ή αποκλίσεις. Σε καμία περίπτωση δεν υπάρχουν προσυμφωνημένα υπονοούμενα. Μοναδικό  προσύμφωνο η διάθεση ουσιαστικής γνωριμίας και η ψηλάφηση συγκεκριμένων πρακτικών θεμάτων, όπως η Βασιλεία του Θεού και η λαϊκή εξουσία, τα θρησκευτικά σύμβολα και η θρησκευτικότητα στο δημόσιο χώρο, η εκκλησιαστική περιουσία και η μισθοδοσία του κλήρου, τα κοινωνικά προβλήματα και το μεταναστευτικό ζήτημα, τα οποία κομματιάζουν την ενότητα του τρόπου μας. Δοκιμή, με άλλα λόγια, αντοχής των υλικών, που συνιστούν το νεότερο ελληνικό πολιτισμό. Και είναι σαφές πως η Ορθοδοξία «δεν είναι απλώς κάποιες χρηστομάθειες ή μια απλή θρησκευτική πίστη, ιδιωτικής υπόθεσης» (Ν. Ματσούκας), αλλά αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι αυτού του πολιτισμού, συνεπώς της κοινωνικής πράξης — χωρίς βέβαια να εξαντλείται σε αυτόν, καθώς ο χαρακτήρας της ήταν και παραμένει, σε πείσμα πολλών, οικουμενικός.

Η συζήτηση, στον δημόσιο χώρο, πραγματικοτήτων με δημόσιο χαρακτήρα, καθώς εντός αυτού αναπτύσσονται, με αυτόν διαλέγονται, από αυτόν επηρεάζονται και αυτόν συνδιαμορφώνουν, δεν αποτελεί πολυτέλεια, πολύ περισσότερο δεν αποτελεί ύποπτη υπερβολή, απερισκεψία, αλλά βαθιά αναγκαιότητα η οποία κυρίως και πάνω από όλα συνδέεται με την ιστορική στιγμή. Τόσο η Εκκλησία, όσο και η Αριστερά, αποτελούν  σημεία αναφοράς μεγάλων τμημάτων του ελληνικού λαού, από τα οποία απαιτείται τολμηρή και ξεκάθαρη κατάθεση θέσεων. Βέβαια, μια τέτοια προσπάθεια προϋποθέτει κατάφαση στην αλλαγή ενός κόσμου που αλλάζει και μας αλλάζει, τη στιγμή που όσο εμείς αλλάζουμε τον αλλάζουμε. Ένα πέρασμα, δηλαδή, από την ανεύθυνη παρακολούθηση-ενοχοποίηση της ζωής των άλλων, στην έμπονη ζωή με τον άλλο, ζωή για τον άλλο, ζωή στον άλλο. Μια αναχώρηση από την εργαλειακή-συστημική κατανόηση του ανθρώπου και μια αυτοπαράδοση στο θαύμα του κοινού, όχι κατ’ ανάγκην ταυτόσημου, βηματισμού.

Σκοπός του Συνεδρίου δεν είναι να πείσει η Εκκλησία την Αριστερά για τη θεότητα του Χριστού. Ούτε, βέβαια, η Αριστερά την Εκκλησία για το αντίθετο. Μπορεί, όμως, αυτή η συνάντηση να αξιοποιήσει τις συνέπειες ενός πολιτισμού της σάρκωσης, ο οποίος συγκροτείται στη βάση της κένωσης του  εαυτού και στην πρόσληψη του εντελώς διαφορετικού. Στο άδειασμα, δηλαδή, των ιστορικών ατομικών ή συλλογικών βεβαιοτήτων, προκειμένου να μείνει χώρος για τη συνάντηση με το ελάχιστο. Και είναι σαφές, πως τούτο το Συνέδριο δεν  αναζητά το ανέφικτο, αλλά το εφικτό. Εξάπαντος δεν θέλει να σώσει τον κόσμο και πολύ περισσότερο δεν θέλει, καταπώς γράφει ο Τάσος Λειβαδίτης, να τον σώσει την  ερχόμενη Τρίτη. Θέλει, απλά και μόνο, να δώσει μια ευκαιρία στην έκπληξη. Σαν εκείνη που ένιωσαν εκπρόσωποι της Αριστεράς, όταν σε ερώτησή τους για τη διάθεση της θεολογίας να υποστηρίξει την ανέγερση τζαμιού στον τόπο μας, τους είπαμε ότι στη Θεολογική Σχολή, εδώ και τριάντα περίπου χρόνια, λειτουργεί χώρος προσευχής των μουσουλμάνων. Έτσι, ίσως να έχουμε μια δυνατότητα να δούμε αυτό που  «χρόνια πολεμάει μέσα στη σκοτεινή μήτρα» των ανομιών της Ιστορίας, «να ξετυλιχθεί και να καρπίση» (Ν. Καζαντζάκης).

———————————————-

Ο Χρυσόστομος Α. Σταμούλης διδάσκει στο Τμήμα Θεολογίας του ΑΠΘ, του οποίου είναι και πρόεδρος.

Το συνέδριο «Εκκλησία και Αριστερά», που οργανώνει το Τμήμα Θεολογίας του ΑΠΘ, σε συνεργασία με την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, πραγματοποιείται τη Τρίτη 22 και την Τετάρτη 23 Ιανουαρίου (ώρες 10.00-22.00), στην αίθουσα τελετών της Παλιάς Φιλοσοφικής. Αναλυτικά το πρόγραμμα στο goo.gl/cgezZ.

http://enthemata.wordpress.com/2013/01/20/ekklisia/

ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΜΕ ΘΕΜΑ «ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ»

PROSKLISI-SYNEDRIOU-ARISTERA1

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Τρίτη 22 Ιανουαρίου 2013

10:00-12:00 Χαιρετισµοί:

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυµος

Εκπρόσωποι πολιτικών και κρατικών οργανισµών

Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ.κ. Άνθιµος

Εκπρόσωποι άλλων Ορθοδόξων διοικήσεων της Ελλάδας

Περιφεριάρχης Κεντρικής Μακεδονίας κ. Απόστολος Τζιτζικώστας

Πρυτανικές Αρχές Α.Π.Θ.

Πρόεδρος του Τµήµατος Θεολογίας Α.Π.Θ. κ. Χρυσόστοµος Σταµούλης

12:00-12:20 Διάλειµµα/Καφές-Τσάι

ΠΡΩΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ: Η «Βασιλεία του Θεού» και η Λαϊκή Εξουσία. Ιστορικές επισηµάνσεις από τις παράλληλες πορείες Εκκλησίας και Αριστεράς στον 20ό και τον 21ο αιώνα.

Συντονισµός: Μαρία Αντωνιάδου (Δηµοσιογράφος, Γ. Γραµµατέας Ε.Σ.Η.Ε.Α.)

12:20-12:40 Μιλτιάδης Κωνσταντίνου (Καθηγητής Α.Π.Θ.) & Ευστάθιος Χ. Λιανός Λιάντης (υ.δρ. Α.Π.Θ)

12:40-13:00 Παναγιώτης Αρ. Υφαντής (Επ. Καθηγητής Α.Π.Θ.)

13:00-13:20 Χρήστος Λάσκος (Δρ. Φιλοσοφίας – Μέλος Π.Γ. του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.)

13:20-13:50 Συζήτηση

14:00-16:30 Γεύµα

ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ: Θρησκευτικά Σύµβολα και Θρησκευτικότητα στον δηµόσιο χώρο

Συντονισµός: Παντελής Σαββίδης (Δηµοσιογράφος)

17:00-17:20 Νίκη Παπαγεωργίου (Αν. Καθηγήτρια Α.Π.Θ.)

17:20-17:40 Μητροπολίτης Δηµητριάδος κ.κ. Ιγνάτιος

17:40-18:00 Γιάννης Παπαθεοδώρου (Επ. Καθηγητής Πανεπιστηµίου Ιωαννίνων)

18:00-18:20 Ιφιγένεια Καµτσίδου (Επ. Καθηγήτρια Α.Π.Θ.)

18:20-18:50 Συζήτηση

18:50-19:10 Διάλειµµα/Καφές-Τσάι

ΤΡΙΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ: Θέµατα εκκλησιαστικής περιουσίας και µισθοδοσίας του κλήρου

Συντονισµός: Στέλιος Κούλογλου (Δηµοσιογράφος)

19:10-19:30 Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ.κ. Χρυσόστοµος (Καθηγητής Ε.Κ.Π.Α.)

19:30-19:50 Τάσος Κουράκης (Αν. Καθηγητής Α.Π.Θ. – Βουλευτής ΣΥ.ΡΙΖ.Α.)

19:50-20:10 π. Βασίλειος Καλλιακµάνης (Καθηγητής  Α.Π.Θ.)

20:10-20:30 Κώστας Παπαγεωργίου (Λέκτορας Α.Π.Θ.)

20:30-21:00 Συζήτηση

21:15 Δείπνο

εκκλησία και αριστερά 1

Τετάρτη 23 Ιανουαρίου 2013

ΤΕΤΑΡΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ: Εκκλησία και Αριστερά εν µέσω κρίσης: Δράσεις έναντι των κοινωνικών προβληµάτων

Συντονισµός: Κλέαρχος Τσαουσίδης (Δηµοσιογράφος)

10:00-10:20 Κώστας Σταµάτης (Καθηγητής Α.Π.Θ.)

10:20-10:40 Μητροπολίτης Νεαπόλεως κ.κ. Βαρνάβας

10:40-11:00 Χρήστος Τσιρώνης (Λέκτορας Α.Π.Θ.)

11:00-11:30 Συζήτηση

11:30-12:00 Διάλειµµα/Καφές-Τσάι

ΠΕΜΠΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ: Εκκλησία και Αριστερά έναντι του µεταναστευτικού ζητήµατος

Συντονισµός: Νίκος Παπαχρήστου (Δηµοσιογράφος)

12:00-12:20 Παύλος Χαραµής (Πρόεδρος ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ.)

12:20-12:40 Μητροπολίτης Σιατίστης κ.κ. Παύλος

12:40-13:00 Στυλιανός Τσοµπανίδης (Επ. Καθηγητής Α.Π.Θ.)

13:00-13:30 Συζήτηση

13:45-16:30 Γεύµα

ΕΚΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ: Ο σύγχρονος λόγος της Εκκλησίας και της Αριστεράς. Από τη συγκρουσιακή στη συνεργατική ρητορική

Συντονισµός: Βασίλης Κεχαγιάς (Δηµοσιογράφος)

17:00-17:20 Μητροπολίτης Γόρτυνος κ.κ. Ιερεµίας (Καθηγητής Ε.Κ.Π.Α.)

17:20-17:40 Νικόλας Σεβαστάκης (Αν. Καθηγητής Α.Π.Θ.)

17:40-18:00 Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου κ.κ. Ανδρέας (Καθηγητής Α.Π.Θ.)

18:00-18:20 Ανδρέας Καρίτζης (Δρ. Φιλοσοφίας – Μέλος Κ.Ε. του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.)

18:20-18:50 Συζήτηση

18:50-19:10 Διάλειµµα/Καφές-Τσάι

ΕΒΔΟΜΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ: Η Θρησκευτική Εκπαίδευση στο σύγχρονο ελληνικό σχολείο

Συντονισµός: Σταύρος Τζίµας (Δηµοσιογράφος)

19:10-19:30 Κωστής Παπαϊωάννου (Πρόεδρος Ε.Ε.Δ.Α.)

19:30-19:50 Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως κ.κ. Άνθιµος

19:50-20:10 Τριαντάφυλλος Μηταφίδης (Εκπαιδευτικός – Επικεφ. της δηµ. Παρ. “Θεσ/νίκη Ανοιχτή Πόλη”)

20:10-20:30 Νικόλαος Μαγγιώρος (Επ. Καθηγητής Α.Π.Θ.)

20:30-21:00 Συζήτηση

21:15 Δείπνο

εκκλησία και αριστερά

Το πρόγραμμα του συνεδρίου και σε pdf

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

[πηγή]

Published in: on 12/01/2013 at 09:48  Comments (1)  

2013: Η δυσοίωνη χρονιά

[Πηγή: Η Αυγή, 6-1-2013, σελ.8-9]

ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΔΕΔΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ*

foroi

Φωτό από εδώ

Όταν ο Αγαμέμνονας κατέφυγε στον μάντη Κάλχα προκειμένου να βρεθεί μια θεραπεία για τον κακό λοιμό που σάρωνε τον στρατό των Αχαιών στις παραλίες της Τροίας και αφού άκουσε ότι υπεύθυνος για τον χαμό ήταν η Ύβρις που ο ίδιος είχε προκαλέσει στον θεό Απόλλωνα, κραύγασε αγανακτισμένος:

«Μάντη κακών, τίποτα το καλό δεν άκουσα από το στόμα σου».

Καλούμαι σήμερα, σαν άλλος Κάλχας, να καταθέσω τις προβλέψεις μου για το έτος που μόλις πριν λίγες μέρες μάς τίμησε με την έναρξή του. Μόνο που τα εργαλεία της δικής μου μαντικής δεν συνίστανται στην εξέταση των εντοσθίων των θυσιασμένων ζώων ούτε στο πέταγμα των όρνεων. Εδώ και χρόνια η οικονομική επιστήμη μάς έχει προμηθεύσει θεωρίες και τεχνικές ικανές να εξασφαλίσουν σχετικά ικανοποιητικές προβλέψεις, έστω και πολύ λιγότερο ακριβείς από τις προβλέψεις των θετικών επιστημών.

Και σαν άλλος Κάλχας οι προβλέψεις μου είναι δυσοίωνες. Όχι επειδή το 2013 φέρει ως καταληκτικό διψήφιο το επίφοβο εκείνο «13» ούτε επειδή η οικονομική επιστήμη χαρακτηριζόταν ως «δυσοίωνη» (dismal) στον 19ο αιώνα ούτε, ακόμη περισσότερο, επειδή ανήκω, κατά την έκφραση του Ε. Α. Πόε, «στην πολυπληθή φυλή των μελαγχολικών». Αντιθέτως, λυπάμαι πολύ που δεν μπορώ να είμαι αισιόδοξος, να σας προσφέρω την ελπίδα εγκιβωτισμένη μέσα στο κουτί της Πανδώρας, που στους μετα-μοντέρνους καιρούς μας είναι το κουτί της τηλεόρασης.

Οι προβλέψεις μου, λοιπόν, έχουν ένα αναλυτικό και ένα ιστορικό υπόβαθρο. Το αναλυτικό υπόβαθρο λαμβάνει υπόψη την ασκούμενη δημοσιονομική πολιτική και τις πιθανές εξελίξεις στη λεγόμενη «πραγματική» οικονομία ή στον χώρο της παραγωγής, ορθότερα. Περίπου 9,5 δισ. ευρώ θα είναι στο τρέχον έτος οι αυξήσεις στο σύνολο της φορολογικής επιβάρυνσης και της περιστολής των δημόσιων δαπανών. Με έναν μέτριο δημοσιονομικό πολλαπλασιαστή της τάξεως του 1,4, αυτό σημαίνει μια μείωση του ΑΕΠ κατά 13,3 δισ. ευρώ, δηλαδή έναν ετήσιο ρυθμό μείωσης του ΑΕΠ γύρω στο 7%.

Δυστυχώς, τα κακά μαντάτα δεν σταματάνε εκεί. Είναι βέβαιο ότι η διατήρηση του ρυθμού ύφεσης στο 7% (έναντι προβλεπόμενης ύφεσης -4,5%) θα έχει δευτερογενείς επιπτώσεις, καθώς είναι βέβαιη η απόκλιση από τους δημοσιονομικούς στόχους και αναγκαστική -σύμφωνα με την πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση- η λήψη πρόσθετων δημοσιονομικών μέτρων που θα επιτείνουν ακόμη περισσότερο τον ρυθμό της ύφεσης.

Μια δεύτερη πηγή ύφεσης προέρχεται από τις εξελίξεις στην ιδιωτική οικονομία και ειδικότερα από τις εξελίξεις στην αγορά εργασίας. Τον Μάρτιο λήγει η προθεσμία για τον διοικητικό -με μονομερή απόφαση του υπουργού Εργασίας- καθορισμό του ελάχιστου μισθού. Η αναμενόμενη προς τα κάτω προσαρμογή θα συνεισφέρει κατά το μέγεθός της στην εντεινόμενη ύφεση. Αλλά και στις κλαδικές συμβάσεις που λήγουν ή καταγγέλλονται μονομερώς από τους εργοδότες οι μισθοί θα προσαρμοστούν προς τα κάτω. Συνοπτικά, η ιδιωτική κατανάλωση θα συρρικνωθεί ακόμα περισσότερο το 2013.

Υπάρχουν αντισταθμίσματα; Η συμβατική οικονομική σκέψη οδηγείται στις επενδύσεις και στις εξαγωγές. Ας τα δούμε συνοπτικά.

Επενδύσεις. Κρίσιμο ερώτημα, αλλά αν δεν θέλουμε να λέμε τα αυτονόητα, ας πούμε τα λιγότερο προφανή. Η αύξηση των επενδύσεων μπορεί μακροχρονίως να αναστρέψει την υφεσιακή κατάσταση και να οδηγήσει στην αναδιάρθρωση της παραγωγής – εξέλιξη που θα είναι ευεργετική. Όμως, πίσω από τη γενικότητα αυτή, υπάρχουν πληθώρα αγκαθιών: Ποιος επενδύει, με τι πόρους επενδύει, πού επενδύει, με τι κίνητρα επενδύει. Επ’ αυτού θα κριθούν όχι οι εκλογές, αλλά η πολιτική ηγεμονία για μεγάλο χρονικό διάστημα. Θα μπορέσει ο ΣΥΡΙΖΑ να διατυπώσει ένα ελκυστικό και δυναμικό σχέδιο ανασύνταξης της ελληνικής οικονομίας ή θα μείνουμε σε επενδύσεις βιτρίνας, οι οποίες δεν πρόκειται να υποβοηθήσουν ούτε την ανάκαμψη, πολύ δε περισσότερο τη ριζική ανασυγκρότηση του παραγωγικού ιστού, όπως επιδιώκει η τρικομματική κυβέρνηση; Ο κίνδυνος μετατροπής της Ελλάδας σε φτηνό ξενοδοχείο και γηροκομείο του ευρωπαϊκού Βορρά είναι υπαρκτός, ίσως περισσότερο από ποτέ.

Εξαγωγές. Μετά από μια πρόσκαιρη αύξηση -η οποία οφειλόταν σχεδόν αποκλειστικά στις εξαγωγές προϊόντων πετρελαίου- το τέλος του 2012 δείχνει ότι μια εξωστρεφής ανάπτυξη είναι αδύνατη ή εύθραυστη, στην καλύτερη περίπτωση, αν δεν έχει κατακτηθεί προηγουμένως η εσωτερική αγορά. Η μείωση του κόστους εργασίας ως μέσο για τη βελτίωση της παραγωγικότητας των ελληνικών προϊόντων αποδείχθηκε απολύτως εσφαλμένη.

Και ένα τελευταίο, που ελπίζω να μου δοθεί η ευκαιρία να το αναλύσω περισσότερο μιαν άλλη στιγμή: Είναι αδιανόητο να σχεδιάζεται η πολιτική διαπραγμάτευσης με την τρόικα εξωτερικού χωρίς να αποτυπώνονται με σαφήνεια οι πιθανοί εναλλακτικοί στόχοι των «δανειστών». Εδώ και αρκετές δεκαετίες γνωρίζουμε τη θεωρία των παιγνίων. Και οι διαπραγματεύσεις δεν είναι για παιγνίδι.

* Ο Απόστολος Δεδουσόπουλος είναι καθηγητής Οικονομικών της Εργασίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=740838

Κώστας Παπαγιάννης,Τα συσσίτια της Εκκλησίας και οι φιέστες της Χρυσής Αυγής

[πηγή: Η ΑΥΓΗ, 6-1-2013, σελ. 16]

SYSSITIO1_533_355-474x315

φωτό από εδώ

Η διάλυση του κοινωνικού κράτους και η πτώση του βιοτικού επιπέδου που έχουν επιφέρει οι μνημονιακές πολιτικές έχουν αφήσει ανοικτό πεδίο στη δημαγωγία της Χρυσής Αυγής, η οποία προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τα χειρότερα ένστικτα επιβίωσης του εξαθλιωμένου ανθρώπου καθιερώνοντας συσσίτια «μόνο για Έλληνες». Αυτά τα συσσίτια έχουν έναν «στόχο», ακόμα κι αν οι ηγέτες της Χρυσής Αυγής δεν το παραδέχονται, κι αυτός είναι η Εκκλησία, στα συσσίτια της οποίας ανέκαθεν σιτίζονταν και μετανάστες, αφού οι κανόνες της Εκκλησίας δεν επιτρέπουν διαχωρισμούς ανάμεσα σε εθνικότητες, ακόμα και θρησκείες, όταν ο πλησίον έχει ανάγκη.

Η Χρυσή Αυγή έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό τις φιέστες παροχής τροφίμων «μόνο σε Έλληνες» σε μεγάλους δημόσιους χώρους και με την απαιτούμενη κάλυψη από τα ΜΜΕ. Σε κάποιες περιπτώσεις, η Χρυσή Αυγή επιδίωξε, χωρίς αποτέλεσμα, συνεργασία με την Εκκλησία, προτείνοντας παροχή τροφίμων με τον όρο της δημοσιοποίησης της προέλευσής τους, κίνηση που δείχνει τη σαφή διάθεση της Χρυσής Αυγής να αποκομίσει πολιτική υπεραξία από το «φιλάνθρωπο» έργο της και να δημιουργήσει νέα πελατειακά δίκτυα ψηφοφόρων. Παρόμοια πρωτοβουλία της ναζιστικής οργάνωσης για αιμοδοσία «μόνο για Έλληνες» αντιμετώπισε την αντίδραση ιατρικών οργανώσεων, καθώς παραβιάζει ευθέως την ηθική του ιατρικού επαγγέλματος.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η αντίθεση της Χρυσής Αυγής στη στάση της Εκκλησίας απέναντι στους μετανάστες ξεκίνησε από την αρχή και στον τόπο της εκκόλαψης του φιδιού, δηλαδή τον Αγ. Παντελεήμονα. Ο εφημέριος του ναού είχε δεχτεί απειλές από τα μέλη της οργάνωσης επειδή τάιζε τους εκατοντάδες εξαθλιωμένους Αφγανούς πρόσφυγες που ζούσαν για εβδομάδες στην πλατεία της Εκκλησίας, σε μια περιοχή όπου η Χρυσή Αυγή επένδυσε πολλά για να δημιουργήσει την «εικόνα» της.

Το προσωπείο του «ευσεβή»

Η φιλανθρωπία είναι ένα μόνο από τα προσωπεία που φορά κατά καιρούς η ναζιστική οργάνωση για να κρύψει την αλήθεια της πολιτικής της. Ένα από αυτά τα προσωπεία είναι αυτό του «ευσεβή». Παρά τις παγανιστικές ανησυχίες αρκετών μελών της στο παρελθόν, μεταξύ των οποίων και του ίδιου του αρχηγού της, η Χρυσή Αυγή επιδιώκει τώρα να εμφανιστεί ως υπερασπιστής της Εκκλησίας.

Η περίπτωση της παράστασης Corpus Christi έδειξε ότι τα δεδομένα είναι διαφορετικά. Η Εκκλησία καταδίκασε από την αρχή το ανέβασμα του θεατρικού έργου, που έχει συναντήσει παρόμοιες αντιδράσεις και στο εξωτερικό, αλλά απέφυγε οποιαδήποτε κινητοποίηση κατά της παράστασης, κάτι που έσπευσε να κάνει η Χρυσή Αυγή. Με τη συνεργασία λίγων μελών παραθρησκευτικών οργανώσεων, η Χρυσή Αυγή εμπόδισε την πρεμιέρα του έργου κι υποχρέωσε το ανέβασμα των υπόλοιπων παραστάσεων υπό αστυνομική παρουσία, πριν οι συντελεστές της παράστασης αναγκαστούν να «ρίξουν» πρόωρα αυλαία.

Μέτωπο στην Εκκλησία κατά της Χρυσής Αυγής

Παρά το «θεάρεστο» έργο της, η Χρυσή Αυγή δέχτηκε αμέσως πυρά από μητροπολίτες, που την επέκριναν για τη στάση της, για τη γενικότερη πολιτική της κατά των μεταναστών, αλλά και για την προσπάθειά της να εμφανιστεί ως υπερασπιστής της Εκκλησίας. Πρώτος ο μητροπολίτης Σιατίστης Παύλος μίλησε με σκληρά λόγια κατά της Χρυσής Αυγής χαρακτηρίζοντας τις επιθέσεις κατά των μεταναστών αντιχριστιανικές. Ακολούθησαν πολλές ακόμη δημόσιες δηλώσεις μητροπολιτών κατά της Χρυσής Αυγής, αλλά και του ίδιου του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου, που τόνισε ότι «η Εκκλησία δεν έχει ανάγκη από προστάτες και σωτήρες».

Στις αντιδράσεις διακρίνονται δύο γραμμές, από τη μια μεριά μια πιο επιθετική, με καταδίκη της ρητορείας της Χρυσής Αυγής ως επί της ουσίας αντιχριστιανικής, κι από την άλλη μια μετριοπαθέστερη γραμμή «δυσαρέσκειας» για την προσπάθεια της Χρυσής Αυγής να εμφανιστεί ως υποστηρικτής της Εκκλησίας. Δυστυχώς υπήρξε και μια τρίτη γραμμή, από τους υπερσυντηρητικούς μητροπολίτες Καλαβρύτων Αμβρόσιου και Πειραιώς Σεραφείμ, που συνέπλευσαν με τη Χρυσή Αυγή για να δεχτούν επικρίσεις από άλλους μητροπολίτες για αυτή τους τη στάση.

Το μέτωπο της Εκκλησίας κατά της Χρυσής Αυγής είναι πολύ σημαντικό, όχι μόνο γιατί διευρύνει το αντιφασιστικό τόξο, αλλά και γιατί αποτρέπει ένα σημαντικό σε μέγεθος ακροατήριο συντηρητικών, στην πλειοψηφία τους, ανθρώπων από το δεχτούν εύκολα τα ρατσιστικά κηρύγματα της Χρυσής Αυγής. Οι διαχρονικές ευθύνες της Εκκλησίας για την άνοδο του εθνικιστικού συναισθήματος, ιδιαίτερα κατά την περίοδο του Χριστόδουλου, είναι δεδομένες, όπως κι η συμβολή των οικονομικών σκανδάλων στα οποία μπλέχτηκαν (κι όπως φαίνεται συνεχίζουν να εμπλέκονται) παράγοντες της Εκκλησίας στη δημιουργία μιας γενικότερης αποστροφής προς το «σύστημα». Όμως πολλοί ιεράρχες δείχνουν να αντιλαμβάνονται έγκαιρα τους κινδύνους της φασιστικής απειλής και να μη δείχνουν πρόθυμοι να προσφέρουν «άφεση αμαρτιών» στην Χρυσή Αυγή.

Οι μητροπολίτες Διδυμοτείχου και Ιλίου μιλούν στην «Αυγή» για τα συσσίτια

Η «Αυγή» επικοινώνησε με δύο μητροπολίτες που μας μετέφεραν τη θέση της Εκκλησίας για τη σίτιση των μεταναστών στα συσσίτια που διοργανώνει:

mhtr_damaskinos

Ο μητροπολίτης Διδυμοτείχου π. Δαμασκηνός (φωτό από εδώ)

Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου Δαμασκηνός:

Η Εκκλησία δεν κάνει διακρίσεις φυλής, εθνικότητας, θρησκείας και γλώσσας. Όλοι είναι παιδιά του Θεού. Το ανύσταχτο ενδιαφέρον της Εκκλησίας καλύπτει όλους τους συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη για ψωμί, ρούχα, ζέστη.

Δεν θα υποκαταστήσουμε την Πολιτεία. Το θέμα με τη μετανάστευση ήταν να μη φτάσουμε ώς εδώ. Από εκεί και πέρα πρέπει να βοηθήσουμε, αυτό είναι το καθήκον μας. Αν είναι ένας άρρωστος, μπορείς να τον αφήσεις χωρίς βοήθεια;

kalo-2

Ο Μητροπολίτης Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως π. Αθηναγόρας(φωτό από εδώ).

Μητροπολίτης Ιλίου, Πετρουπόλεως και Αχαρνών Αθηναγόρας:

«Ξένος ήμουν και με βάλατε στο σπίτι σας» (Μετάφραση Ματθ. κε’ 31-46)

Αυτή η φράση του Χριστού από την περικοπή της κρίσεως τα λέει όλα για τη στάση της Εκκλησίας απέναντι σε κάθε ξένο. Ο Χριστός στην ίδια περικοπή μάς βεβαιώνει «ό,τι εκάνατε στον καθένα από αυτούς τους ασήμαντους αδελφούς μου, σε μένα το κάνατε».

Η Εκκλησία βλέπει στο πρόσωπο του πεινασμένου ξένου μετανάστη μια ευκαιρία διακονίας και προσφοράς αγάπης, ενώ αναγνωρίζει ότι όλοι έχουμε ίδια δικαιώματα στη ζωή, αφού πλαστήκαμε σαν εικόνες του Θεού.

Η Εκκλησία, με την προσφορά συσσιτίου και ιματισμού, ακόμα και σε ξένους, εφαρμόζει την ευαγγελική ρήση «η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει» κι ιδιαίτερα σε περιπτώσεις διαφορετικότητας φυλής, χρώματος ή θρησκείας.

Με δύο λόγια, κάνει πράξη το σοφό γνωμικό «Ξένους ξένιζε, μη λαθών Χριστόν ξενίσης», δηλαδή να είσαι φιλόξενος, μήπως κατά λάθος φιλοξενήσεις τον ίδιο τον Χριστό.

Η προσφορά φαγητού και ιματισμού είναι άσχετη με το θέμα απόδοσης ιθαγένειας ή υπηκοότητας ή άδειας παραμονής. Εκεί η Εκκλησία δεν εκφέρει άποψη, γιατί είναι θέμα πολιτικής του κράτους.

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=740491

Επανακαθορισμός περιοχών μετάθεσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης

ΚΛΙΚ ΕΔΩ:

Επανακαθορισμός περιοχών μετάθεσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης

Published in: on 03/01/2013 at 12:35  Σχολιάστε  
Αρέσει σε %d bloggers: