Η ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

πηγή-φωτό: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 8/7/2019

Πρωθυπουργός: Κυριάκος Μητσοτάκης

Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης: Παναγιώτης Πικραμμένος

1. Υπουργείο Οικονομικών:

Υπουργός: Χρήστος Σταϊκούρας

Υφυπουργός αρμόδιος για τη Φορολογική Πολιτική και τη Δημόσια Περιουσία: Απόστολος Βεσυρόπουλος

Υφυπουργός αρμόδιος για τη Δημοσιονομική Πολιτική: Θεόδωρος Σκυλακάκης

Υφυπουργός αρμόδιος για το Χρηματοπιστωτικό Σύστημα: Γεώργιος Ζαββός

2. Υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων

Υπουργός: Σπυρίδων – Αδωνις Γεωργιάδης

Υφυπουργός Αρμόδιος για τις Ιδιωτικές Επενδύσεις και τις Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα: Γιάννης Τσακίρης

Υφυπουργός Αρμόδιος για την Ερευνα και Τεχνολογία: Χρίστος Δήμας

Υφυπουργός Αρμόδιος για τη Βιομηχανία και το Εμπόριο: Νίκος Παπαθανάσης

3. Υπουργείο Εξωτερικών

Υπουργός: Νίκος Δένδιας

Αναπληρωτής Υπουργός Αρμόδιος για τα Ευρωπαϊκά Θέματα: Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης

Υφυπουργός για την Οικονομική Διπλωματία και την Εξωστρέφεια: Κώστας Φραγκογιάννης

Υφυπουργός Αρμόδιος για τον Απόδημο Ελληνισμό: Αντώνης Διαματάρης

4. Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη

Υπουργός: Μιχάλης Χρυσοχοΐδης

Αναπληρωτής Υπουργός Αρμόδιος για τη Μεταναστευτική Πολιτική: Γιώργος Κουμουτσάκος

Υφυπουργός Αρμόδιος για την Αντεγκληματική Πολιτική: Λευτέρης Οικονόμου

5. Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Υπουργός: Νίκος Παναγιωτόπουλος

Υφυπουργός : Αλκιβιάδης Στεφανής

6. Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων

Υπουργός: Νίκης Κεραμέως

Υφυπουργός Αρμόδια για Θέματα Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και Ειδικής Αγωγής: Σοφία Ζαχαράκη

Υφυπουργός Αρμόδιος για Θέματα Ανώτατης Εκπαίδευσης: Βασίλης Διγαλάκης

7. Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων

Υπουργός: Γιάννης Βρούτσης

Υφυπουργός Αρμόδιος για Θέματα Κοινωνικής Ασφάλισης: Παναγιώτης Μηταράκης

Υφυπουργός Αρμόδια για Θέματα Πρόνοιας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης: Δόμνα Μιχαηλίδου

8. Υπουργείο Υγείας

Υπουργός: Βασίλης Κικίλιας

Υφυπουργός: Βασίλης Κοντοζαμάνης

9. Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Υπουργός: Κωστής Χατζηδάκης

Υφυπουργός Αρμόδιος για Θέματα Ενέργειας και Φυσικών Πόρων: Γεράσιμος Θωμάς

Υφυπουργός Αρμόδιος για Θέματα Χωροταξίας και Αστικού Περιβάλλοντος: Δημήτρης Οικονόμου

10. Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού

Υπουργός: Λίνα Μενδώνη

Υφυπουργός Αρμόδιος για Θέματα Αθλητισμού: Λευτέρης Αυγενάκης

11. Υπουργείο Δικαιοσύνης

Υπουργός: Κώστας Τσιάρας

Υφυπουργός Δικαιοσύνης: Δημήτρης Κράνης

12. Υπουργείο Εσωτερικών

Υπουργός: Παναγιώτης Θεοδωρικάκος

Υφυπουργός Αρμόδιος για Θέματα Αυτοδιοίκησης και Εκλογών: Θεόδωρος Λιβάνιος

Υφυπουργός Αρμόδιος για Θέματα Μακεδονίας – Θράκης: Θεόδωρος Καράογλου

13. Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης

Υπουργός Επικρατείας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης:Κυριάκος Πιερρακάκης

Υφυπουργός για Θέματα Απλούστευσης Διαδικασιών: Γεώργιος Γεωργαντάς

Υφυπουργός για Θέματα Ψηφιακής Στρατηγικής: Γρηγόρης Ζαρειφόπουλος

14. Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών

Υπουργός: Κώστας Αχιλλέα Καραμανλής

Υφυπουργός Αρμόδιος για Θέματα Μεταφορών: Γιάννης Κεφαλογιάννης

15. Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής

Υπουργός: Γιάννης Πλακιωτάκης

16. Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

Υπουργός: Μάκης Βορίδης

Υφυπουργός Αρμόδιος για την Κοινή Αγροτική Πολιτική: Κώστας Σκρέκας

Υφυπουργός Αρμόδιος για την Αλιευτική Πολιτική: Φωτεινή Αραμπατζή

17. Υπουργείο Τουρισμού

Υπουργός: Χάρης Θεοχάρης

Υφυπουργός: Μάνος Κόνσολας

Υπουργός Επικρατείας: Γιώργος Γεραπετρίτης

Υφυπουργός Παρά τω Πρωθυπουργώ Αρμόδιος για το συντονισμό του κυβερνητικού έργου: Άκης Σκέρτσος

Υφυπουργός Παρά τω Πρωθυπουργώ Αρμοδιος για Θέματα Επικοινωνίας και Ενημέρωσης και κυβερνητικός εκπρόσωπος: Στέλιος Πέτσας

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανακοίνωσε ότι η ΝΔ θα προτείνει για Πρόεδρο της Βουλής τον βουλευτή Ιωαννίνων Κωνσταντίνο Τασούλα.

 

ΜΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙΣ «ΠΛΑΚΙΤΣΑ»

Οἱ ὀβιδιακοῦ τύπου μεταμορφώσεις ἔνιων lifestyle καὶ πρώην ἀπολιτὶκ δημοσιολογούντων σὲ κανονικὲς συνθῆκες δὲν θὰ ἀφοροῦσαν κανέναν, παρὰ μόνον τοὺς ἴδιους καὶ τοὺς ὀπαδοὺς τους. Ὡστόσο, μὲ τὸ θάνατο δὲν παίζεις, δὲν κάνεις “πλακίτσα”, δὲν κάνεις “ἠλίθια ἀστεῖα”. Τὸ νὰ μὴ σέβεσαι τὸ θάνατο τοῦ ἄλλου συνιστᾶ ἀμετροέπεια.

 

Γ.Μ.Β.
Ἡράκλειο 30/6/2019
[πηγή]

ΤΑ ΤΕΛΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΩΝ

πηγή: ΥΠΕΣ
Ενσωμάτωση: 100%
ΝΔ 33,11% (8 έδρες)
ΣΥΡΙΖΑ 23,76% (6 έδρες)
ΚΙΝΑΛ 7,72% (2 έδρες)
ΚΚΕ 5,35% (2 έδρες)
ΧΑ 4,88% (2 έδρες)
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ 4,18% (1 έδρα)
ΛΟΙΠΑ 21%

Παντελής Καλαϊτζίδης, Δεσποτοκρατία με αριστερό πρόσημο;

πηγή: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 8/11/2018
Οι μεγάλες αλλαγές και οι μεγάλες τομές με προοδευτικό πρόσημο δεν γίνονται με μυστικοσυμβούλια και διακανονισμούς κεκλεισμένων των θυρών που οδηγούν τελικά σε περισσότερη δεσποτοκρατία και στην εν μιά νυκτί βίαιη αλλαγή του εργασιακού καθεστώτος 10.000 κληρικών και εκκλησιαστικών υπαλλήλων. Από τη χθεσινή συμφωνία κερδισμένοι βγαίνουν ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών και ο πρωθυπουργός, ενώ χαμένοι η Εκκλησία ως κοινότητα πιστών (λαϊκών και κληρικών) και το δημοκρατικό αίτημα εκκοσμίκευσης των θεσμών και νέας ρύθμισης των σχέσεων Κράτους και Εκκλησίας.
Ο πρωθυπουργός μπορεί τώρα να «πουλήσει» στο κοινό του μια αριστερόστροφη πολιτική απόφαση (που την έχει τόσο ανάγκη, μια και στα οικονομικά υπάρχουν δεσμεύσεις έναντι των δανειστών), καθώς «πετάει εκτός Δημοσίου τους παπάδες»! Την ίδια στιγμή ελευθερώνει 10.000 θέσεις στο Δημόσιο, υποσχόμενος διορισμούς (το έκανε ήδη, σήμερα κιόλας, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δ. Τζανακόπουλος).
Ο αρχιεπίσκοπος (μέγας τακτικιστής και ισορροπιστής, εξαιρετικά ικανός στο πολιτικό παζάρι) παίρνει μ’ έναν σπάρο πολλά τρυγόνια: λαμβάνει από τον πρωθυπουργό ένα δώρο 200 εκατομμυρίων και ενδυναμώνει θεαματικά τη θέση του και την ισχύ του όχι μόνο έναντι των άλλων μητροπολιτών και της Συνόδου, αλλά και έναντι του Οικουμενικού Πατριαρχείου που όχι τυχαία αφέθηκε έξω από αυτή την ιστορία, ενώ δεκάδες επαρχίες του βρίσκονται εντός των ορίων της ελληνικής πολιτείας (το Πατριαρχείο είχε πρόσφατα επίσης αγνοηθεί κατά την τοποθέτηση του Κ. Δήμτσα, στενού συνεργάτη του αρχιεπισκόπου, ως πολιτικού διοικητή του Αγίου Όρους, παρά τη ρητή αντίθεση και διαφωνία του Οικουμενικού Πατριάρχη). Λύνονται επίσης τα χέρια του αρχιεπισκόπου για να κάνει αυτό που γνωρίζει καλύτερα απ’ οτιδήποτε άλλο, για να προβεί δηλαδή (από κοινού με την πολιτεία) σε αξιοποιήσεις ακινήτων.
Σε ένα άλλο επίπεδο, και οι κατά τόπους μητροπολίτες ενδυναμώνουν τη θέση τους έναντι των απλών κληρικών οι οποίοι θα βρεθούν κυριολεκτικά στο έλεος των δεσποτάτων που θα έχουν επάνω τους δικαίωμα ζωής ή θανάτου, πειθαρχικού ελέγχου ή και απόλυσης (φανταστείτε ποια τύχη περιμένει τους προοδευτικούς εκείνους κληρικούς που θα τολμήσουν να εκφράσουν ανοιχτά την άποψη ή τη διαφωνία τους για τα επίμαχα ζητήματα που κατά καιρούς ανακύπτουν!…).
Ένας θεσμός όπως η Εκκλησία (να μην ξεχνάμε, ο μόνος θεσμός του ελληνικού κράτους που δεν πέρασε μεταπολίτευση), με τεράστια κοινωνική επιρροή, που όμως ούτε για τις επιδόσεις του στην οικονομική διαχείριση φημίζεται ούτε για διαφάνεια, δημοκρατικές διαδικασίες και κοινωνική λογοδοσία διακρίνεται, είναι λάθος στην παρούσα φάση να αποκόπτεται και να αφήνεται εκτός του δημοκρατικού ευρωπαϊκού πλαισίου που εγγυάται η πολιτεία, και μάλιστα έχοντας λάβει ως προίκα 200 εκατομμύρια ευρώ! Αυτό ούτε προοδευτική τομή στη λειτουργία του κράτους σηματοδοτεί ούτε αριστερή πολιτική συνιστά, αλλά μάλλον δεσποτοκρατία με αριστερό πρόσημο!

Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος: «Η συμφωνία θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη υποδούλωση της Εκκλησίας στο Κράτος»

πηγή-φωτό: Ρομφαία 7/11/2018
Σύμφωνα με το Σύνταγμα και τον Καταστατικό Χάρτη, η Εκκλησία της Ελλάδος είναι Αυτοκέφαλη Εκκλησία, διοικείται από την Ιερά Σύνοδο, έχει επικεφαλής τον Ιησού Χριστό, και ο εκάστοτε Αρχιεπίσκοπος είναι Πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου.
Με το ισχύον καθεστώς κατοχυρώνεται η ισχύς των Πατριαρχικών Τόμων του 1851 και του 1928, δηλαδή, κατοχυρώνεται, με πολλή σοφία, η ύπαρξη της Εκκλησίας της Ελλάδος, η δημοκρατική της λειτουργία, ο σεβασμός των εκκλησιαστικών καθεστώτων και η αναντικατάστατη σχέση της με το Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Κάθε λέξη του Συντάγματος που αφορά την Ορθοδοξία είναι λέξη με τεράστιο ιστορικό και πολιτισμικό βάρος, προϊόν πολύτιμης εμπειρίας αλλά και τραυματικών γεγονότων.
Ειδικά στην περίπτωση του Συντάγματος του 1975, η διατύπωση των άρθρων που αφορούν την Εκκλησία είναι βαθύτατα επηρεασμένη από το τραυματικότατο γεγονός της επαίσχυντης επεμβάσεως της χούντας, η οποία παραβιάζοντας κάθε έννοια θρησκευτικής ελευθερίας της Εκκλησίας, οδήγησε σε ολέθριες και Εθνικά ζημιογόνες καταστάσεις.
Παράδειγμα, η τραγική συνέπεια του Εκκλησιαστικού διχασμού της Κύπρου, που οδήγησε στον Εθνικό διχασμό και εν τέλει στην Τουρκική εισβολή.
Το κοινό ανακοινωθέν Πρωθυπουργού και Αρχιεπισκόπου, δεν συνάδει με τις περιγραφείσες αρχές και την ιστορική εμπειρία, ενώ υπάρχει ο κίνδυνος να οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη υποδούλωση της Εκκλησίας στο κράτος, και μάλιστα με όρους επαιτείας εξαιτίας της αιωρούμενης αβεβαιότητας ως προς την τακτική και συνεπή καταβολή της συμφωνηθείσας ετήσιας επιχορήγησης.
Είναι αλήθεια ότι χωρίς οικονομική αυτοτέλεια, δεν μπορεί να υπάρξει μια ανεξάρτητη Εκκλησία της Ελλάδος. Όμως, ως Έλληνες, προτιμούμε ως εγγυητή αυτής της οικονομικής ανεξαρτησίας μας, το Ελληνικό Κράτος.
Η πρόταση που περιγράφει το κοινό ανακοινωθέν θα οδηγήσει την Εκκλησία της Ελλάδος στον ολισθηρό δρόμο να αναζητά εναγωνίως και διαρκώς την αποκόμιση κερδών, είτε μέσω εταιρειών, είτε μέσω χορηγιών/επιχορηγήσεων από οποιονδήποτε που έχει τα χρήματα, ώστε να μισθοδοτεί τους κληρικούς Της και να καλύπτει τις υλικές ανάγκες Της.
Επιπλέον, υπάρχει ο κίνδυνος να συντείνει στη μεταφορά πόρων από το κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο της Εκκλησίας, στην κάλυψη αναγκών μισθοδοσίας του εφημεριακού κλήρου.
Μια τέτοια Εκκλησία δεν είναι η Εκκλησία της Ελλάδος, δεν είναι η Εκκλησία του λαού μας. Και η Εκκλησία στην Ελλάδα είναι υπόθεση, πρώτα απ’ όλα, του λαού μας.
Εκτός από όλα αυτά, όμως, υπάρχει και ένα ακόμα σημείο που εκπλήσσει δυσάρεστα όποιον πίστευε ότι μια Κυβέρνηση της Αριστεράς θα επιδείκνυε ιδιαίτερη ευαισθησία σε θέματα εργασιακών δικαιωμάτων, εργασιακής ασφάλειας και, φυσικά, δεν θα συναινούσε σε απολύσεις.
Το κοινό ανακοινωθέν Πρωθυπουργού – Αρχιεπισκόπου συνιστά τη μεγαλύτερη και βιαιότερη αλλαγή εργασιακών σχέσεων στην ιστορία του Ελληνικού κράτους.
Χωρίς καμία γνώση των ίδιων των άμεσα ενδιαφερομένων, αποφασίστηκε, μέσα σε λίγες ώρες, η μαζική απόλυσή τους από το δημόσιο, ενώ το μελλοντικό καθεστώς εργασιακής τους απασχόλησης (ακόμα και η ίδια η επαναπρόσληψή τους στον νέο εργοδότη τους) είναι σκοτεινό και αβέβαιο, με την απώλεια επίσης εργασιακών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων να προβάλει ως ένα πολύ πιθανό σενάριο.
Όσοι χαίρονται για το γεγονός αυτό ή όσοι σκέφτονται ότι άδειασαν 10.000 του Δημοσίου, ας σκεφτούν πως ό,τι έγινε μια φορά, μπορεί να γίνει και δεύτερη.
Παραδείγματος χάριν, ΝΠΔΔ είναι και οι Δήμοι, είναι και τα Πανεπιστήμια.
Τώρα που βρέθηκε η διαδικασία και ο τρόπος, τί θα σταματήσει αύριο μια κυβέρνηση να επαναλάβει το ίδιο μοτίβο απομονώνοντας μια κατηγορία εργαζομένων του Δημοσίου και οδηγώντας την μαζικά σε ένα νέο εργασιακό καθεστώς;
10.000 οικογένειες, 10.000 Έλληνες που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στην διακονία του λαού μας δεν είναι δυνατόν να τυγχάνουν τέτοιας απαξιωτικής μεταχείρισης.
Δεν είναι δυνατόν να τους αφαιρείται κάθε δικαίωμα, ακόμα και αυτό της απλής ενημέρωσης, μόνο και μόνο γιατί είναι Ιερείς.
Το αίσθημα ευθύνης και η αγωνία μας για το μέλλον της Εκκλησίας και του τόπου, δεν μας επιτρέπει να παραμείνουμε απαθείς ενώπιον των σοβαρών αυτών εξελίξεων και επικίνδυνων ανατροπών.
Γι’ αυτό και συγκαλούμε έκτακτη Σύναξη του Ιερού Κλήρου της Μητροπόλεώς μας, προκειμένουμε να υπάρξει ενημέρωση, ανταλλαγή απόψεων και λήψη αποφάσεων, τις οποίες και θα καταθέσουμε στο Ανώτατο διοικητικό όργανο της Εκκλησίας της Ελλάδος, την Ιεραρχία, την έκτακτη σύγκλιση της οποίας άμεσα ζητούμε και αναμένουμε.

Γιάννης Κτιστάκις, Τρία θεμελιώδη ελαττώματα της συμφωνίας Τσίπρα – Ιερώνυμου

 

πηγή-φωτό: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 6/11/2018
Πρώτον, ο πρωθυπουργός πρώτος όφειλε να γνωρίζει ότι σε μείζονα εκκλησιαστικά ζητήματα, σαν αυτά που θίγει η συμφωνία, θα έπρεπε να διαβουλευθεί και με το Οικουμενικό Πατριαρχείο στο οποίο ανήκουν οι Μητροπόλεις των Νέων Χωρών (Ήπειρος, Μακεδονία, Θράκη και νησιά του Β. Αιγαίου), το Άγιο Όρος, τα Δωδεκάνησα και η Κρήτη. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έλαβε την σύμφωνη γνώμη του Φαναρίου για την κατάρτιση και ψήφιση του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος το 1977. Αντί αυτού, ο πρωθυπουργός διαβουλεύτηκε μυστικά μόνον με τον Αρχιεπίσκοπο, ούτε καν με την Ιερά Σύνοδο, όπως προβλέπει το άρθρο 3 του Συντάγματος. Πρώτο ελάττωμα, συνεπώς, ο επιλεκτικός χαρακτήρας της διαβούλευσης, που προσκρούει στο ίδιο το Σύνταγμα.
Δεύτερον, είναι, βεβαίως, θεμιτό η Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος να νοικοκυρέψει τα του οίκου Της αλλά, αλήθεια, ποιος πολιτειακός κανόνας επιτρέπει την εσαεί παράδοση του ετήσιου κονδυλίου της μισθοδοσίας στα χέρια του Αρχιεπισκόπου και της Συνόδου, χωρίς να έχει πραγματοποιηθεί ένα μέτρημα: πόσοι είναι σήμερα οι μισθοδοτούμενοι ιερείς, πόσα είναι τα καταπατημένα ακίνητα της Εκκλησίας, ποιες είναι οι εκκρεμείς περιουσιακές αντιδικίες μεταξύ Εκκλησίας και κράτους; Με άλλα λόγια, πώς μπορεί να αφαιρεί ετησίως από τις τσέπες των φορολογουμένων δεκάδες εκατομμύρια ευρώ και να τα παραδίδει ανεξέλεγκτα στα χέρια του Αρχιεπισκόπου; Δεύτερο ελάττωμα, λοιπόν, η παράνομη ετήσια οικονομική ενίσχυση, χωρίς την εγγύηση των κρατικών δημοσιονομικών μηχανισμών.
 
Τρίτον, το 1945 προβλέφθηκε για πρώτη φορά η μισθοδοσία των εφημέριων από το Δημόσιο (Α.Ν. 536/1945). Σε αντιστάθμισμα της δαπάνης αυτής επιβλήθηκε με τον ίδιο νόμο (α) η υποχρεωτική είσπραξη του 25% των τακτικών εσόδων των ενοριακών ναών από το Δημόσιο και (β) η υποχρεωτική ετήσια εισφορά όλων των ορθόδοξων οικογενειών στην ενορία τους. Με άλλα λόγια, το κράτος πλήρωνε τον κάθε εφημέριο με τα έσοδα των ναών που σχηματίζονταν από τις υποχρεωτικές εισφορές των πιστών. Το 1956 η κυβέρνηση Κ. Καραμανλή επέκτεινε την είσπραξη του 25% επί των πάσης φύσεως εσόδων των ναών (Ν.Δ. 3559/1956). Η εισφορά των πιστών καταργήθηκε το 1962 (Ν.Δ. 4242/1962). Στη συνέχεια, το 1968, το ποσοστό της είσπραξης από το Δημόσιο αυξήθηκε στο 35% (Α.Ν. 469/1968). Το 2004, η κυβέρνηση Σημίτη κατάργησε οριστικώς και αυτό το 35% (άρθρο 15 του Ν. 3220/2004). Συνεπώς, η κρατική μισθοδοσία των εφημερίων ποτέ δεν αποτέλεσε αντιστάθμισμα για την παραχώρηση προς το ελληνικό κράτος της ακίνητης περιουσίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Άλλωστε, η σημαντικότερη μεταβίβαση εκκλησιαστικής περιουσίας προς το κράτος υλοποιήθηκε το 1952 με σύμβαση η οποία κυρώθηκε με το Ν.Δ. 2185/1952 (ΦΕΚ Α΄ 217). Η σύμβαση αυτή ήταν αμφοτεροβαρής: το κράτος απέκτησε την κυριότητα αγροτεμαχίων και βοσκοτόπων εκτός Αττικής (αξίας 97 δισεκατομμυρίων δραχμών, όπως η ίδια η σύμβαση προσδιορίζει) έναντι ίσης αξίας αστικών ακινήτων και μετρητών που απέκτησε η Εκκλησία. Τούτα όλα, με αναλυτικούς πίνακες των εκτάσεων ή των ακινήτων που άλλαξαν κυριότητα αλλά και εκείνων που διατηρούνται στην κυριότητα των Μονών, δημοσιεύονται σε άνω των εκατό σελίδες στο ΦΕΚ. Συνεπώς, πόθεν προκύπτει ότι η μισθοδοσία των εφημέριων προβλέφθηκε σε αντιστάθμισμα της αφαίρεσης εκκλησιαστικής περιουσίας;
—————————–
*Ο κ. Γιάννης Κτιστάκις είναι Επίκουρος καθηγητής Νομικής Σχολής Δ.Π.Θ

(Διασκευάζοντας Π.Κ.): χιουμοριστικό σχόλιο στην επικαιρότητα

O Γ.Κοντογιώργης για τις δηλώσεις Τζαμτζή και την τρέχουσα επικαιρότητα (ΣΚΑΪ, 16-11-2013)

http://contogeorgis.blogspot.gr/2013/11/blog-post_17.html

Αρέσει σε %d bloggers: